Om mijn figuur in een enigszins representatieve staat te houden poog ik 1 keer per week iets aan sport te doen. Omdat hardlopen een goedkope imitatie is van de bus halen doe ik aan fitness. Fitness is een sport die je het gevoel geeft dat je veel doet, maar in werkelijk zit je meer dan ¾ van de tijd voor je uit te staren. Behalve die paar gemotiveerde sporters die er na verloop van tijd echt als Jerom uit gaan zien is fitness een fysische placebo.

Ik begin met minuten op de hometrainer, waarbij ik gemiddeld om de 3 minuten dood ga en na een kwartier fietsen overleden familieleden voorbij zie komen. Daarna ga ik ook op de fitness apparaten zitten. Ik ben begonnen op standje 4 en zit nu op standje 7. Geen idee hoeveel dit is, want ik weet niet hoe zwaar de gewichten zijn. Ik zit de helft van de tijd voor me uit te staren behalve wanneer de spinningklasjes klaar zijn en er een overvloed aan bezwete studentes binnenkomt. Op dat moment zit ik op standje 9 te puffen alsof ik dit vaker doe.

Na tien minuten op het fitness apparaat (of beter; 3 minuten inspanning en 7 minuten voor me uit staren), besluit ik dat het weer mooi geweest is en spring ik onder de douche.

Gisteren had ik bijzonder lekker gesport en loop de kleedkamer in om te gaan douchen. Het was druk, er was nauwelijks ruimte. Ik pakte snel mijn tas en ging douchen.

Misschien is dit een goed moment om te vertellen dat ik thuis mijn tas altijd vrij snel inpak. Terwijl ik me sta af te drogen doe ik een graai in de tas en voel iets wat ik niet helemaal kan thuisbrengen. Ik steek mijn hoofd in de tas en trek er iets blauws uit. Blauw? Ik heb toch helemaal geen blauwe boxershorts……

Hoe trek je onopvallend in een volle kleedkamer een blauwrood slipje (maatje S) aan? En met welke hand bedek je het supermanlogo op je kruis als je je sokken probeert aan te trekken.

Sinds vandaag heb ik een andere sportschool.