Bart Meuter (23) is net afgestudeerd student Economie uit Groningen. Voor het goede doel ‘Stichting Oogzorg Himalaya’ reist hij af naar Zuid- en Midden Amerika om daar de hoogste berg van Zuid Amerika te beklimmen: de 6960 meter hoge Aconcagua. Met het beklimmen van deze berg hoopt hij zoveel mogelijk geld in te zamelen voor blinde mensen in de Himalaya. Onder het motto 'Oog voor een Ander' heeft hij weddenschappen afgesloten met vrienden, kennissen en bedrijven op het bereiken van de top. Studenten.net houd je op de hoogte van zijn avonturen middels een tweewekelijks reisverslag van ‘the man himself’! Deze keer: deel 4

Liebe Leute!

De berg komt dichterbij, het vuur ligt aan mijn schenen en dus volgen de berichten elkaar in een steeds hoger tempo op. Ben net aangekomen in Mendoza, de uitvalsbasis voor de berg. Sta op het punt mijn klim collegae te ontmoeten. Moet ik het toch drie weken mee uithouden (slaapzakje delen, je kent het wel), dus niet dat het me helemaal koud laat. Over koud gesproken, het is hier wederom waanzinnig heet en ik kan me echt niet voorstellen dat ik over een paar dagen sta te klappertanden. Que sera, sera.

De laatste dagen: ik verliet jullie in Cordoba. Die avond ben ik naar de fussbal wedstrijd Boca-River Plate geweest. Een spektakel, lieve mensen. Ik vertrok met de Boca-clan met bussen vanaf het centrale plein in de stad. Al liederen scanderend gingen we onder politie begeleiding naar het Estadio Cordoba. Voor het stadion moest de hele bus uitstappen. Iedereen met zijn handen tegen de bus, benen wijd. Bodysearch door het leger met net iets teveel geweren. Na 3 andere fouillages (de voorgaande wedstrijd was er bij rellen een dode gevallen en de kranten hadden al volgestaan van de extra maatregelen) eindelijk in het stadion. Iedereen blote bast en Bocablauw & geel. Ik zat niet in het hardcore vak, maar dat maakte uiteindelijk niet veel uit want het hele stadion is hier een grote F-side. Vuurwerk voor de wedstrijd, vlaggen, trommels, papiersnippers en vooral heel veel zingen met zijn allen. Het ging helemaal los! Fantastisch om zo’n heel stadion met zijn allen op en neer te zien hossen. Want ook de River-aanhang liet zich niet de appelstroop van zijn brood eten. Het mooiste waren de frequente uitbarstingen van een enkele fan. Die ging dan staan, schreeuwde drukgebarend iets naar het River vak en ging dan weer rustig zitten kijken....naast zijn vrouw en kinderen. Fantastisch! Over het voetbal kan ik kort zijn: de eerste helft puik sambawerk, de tweede helft een natte theekrans. Vlak voor rust een doelpunt van Cavallaghi op voorzet van De Ariel Ortega. Mijn Boca verloor dus.

Een hoop scheldwoorden rijker taaide ik af. Die avond nog met twee nieuwe vrienden naar een cafe gegaan waar de typisch Cordobase quarteto gedanst werd; met zijn 4en of meer hand in hand dansen. Het liefst zonder al teveel tegen elkaar te zeggen. Een aparte ervaring.

Vervolgens bracht de bus me naar Villa Carlos Paz, zeg maar een soort binnenlands Salou voor jong en oud. Gelegen aan een stuwmeer, met kneuterige rot(s)strandjes. Overdag liggen alle levensmoeie Argentijnen hier zich weg te rimpelen in de zon en crossen ze met jetskies over elkaar heen, ’s avonds is het dorp stinkend druk van Kapitalisme Deluxe. Een kleine sfeerimpressie: vergane kermisjes, clowns, herrie, neon, neon, neon, zwemglijbaanconstructies, proppers, herrie, uithangborden, videogames, bungeejumpende, vuurspugende, volgevreten, amorfe ellendelingen. Tja, ik had het er echt naar mijn zin. Ik sliep bij vrienden iets buiten het dorp. Heerlijk rustig met zwembad en tennisbaan dus weinig klachten. Heerlijk uitgerust (waarvan?) en klaar om bergen te verzetten....

Nu dus Mendoza. Ben net aangemeerd in een hotelletje waar ik de kamer deel met een duitser die een heel verhaal begon over hoe hij 5 maanden in zijn guppie in een blokhut onderzoek aan het doen is naar de testikel-grootte van de inheemse hamster. En dat is dus geen grap! Ook dat is reizen lieve mensen. Gelukkig zag ik ook net de eerste Nederlandse reiziger die ik deze maand heb gezien.

Oke, menschen, ik ga mijn klimmaten opzoeken. Duim voor me dat het leuke mensen zijn, dat slaapt toch net iets lekkerder in die slaapzak!Suerte,Bertje (nu nog laag but rising!)