Franny en Nico uit Utrecht zijn op dit moment op reis door Australiƫ en Bali (Indonesiƫ). Wat ze daar allemaal meemaken kun je hier de komende tijd lezen. Nu deel 1!

Als welkom op het vliegveld van Bali werden we als ieder ander geconfronteerd met de doodstraf. Niet als live entertainment maar als consequentie op het meebrengen van een jointje of een pistool. Dit kon rustig op de aangekomen touristen inwerken gezien wij met z'n allen 5 rijen dik stonden te wachten om door de douane te kunnen komen. Aan de prijs van de taxi rit naar Sanur was te zien dat het enige taxi bedrijf op het vliegveld zijn monopoly positie netjes uitbuitte. Gezien het tijdstip (middernacht) was ander vervoer geen optie meer.

Hotel SantaiDe trip naar Sanur verliep vrij vlot, dit vooral door het gemoedelijke wegdrukken van brommers, auto's en een bus. Het met gezonde willekeur gebruiken van het knipperlicht, wat een ietwat vage indruk achterliet, kan ook geholpen hebben. Na wat weggebruikers waaronder een haaks op de weg staande motor te hebben ontweken, kwamen we aan op onze bestemming: Hotel Santai. Het was al laat, maar gelukkig was iedereen in het hotel nog wakker, om ons met verbaasde blikken te ontvangen. Na 3 zinnen te hebben uitgewisseld, werden we naar onze kamer gebracht. Geweldig! Een mooie schone kamer en ruim, met airco, tv en ligbad!!!

Brede glimlachNa een goede nachtrust, hebben we genoten van het ontbijt met heerlijke vruchtensappen. Na een duik in het zwembad gingen we op weg naar het strand. Sanur is namelijk samen met Kuta het Salau en Lorett de Mar van Bali. Kuta is meer voor de beachboys en Sanur is meer voor de familie. Ondanks dat we de zee praktisch kunnen zien vanuit ons hotelletje, bleek het nog vrij lastig om daadwerkelijk bij het strand te komen. De kunst was om via de oprit van een duur hotel het strand te bereiken. Een brede glimlach naar de mannen van de receptie doet wonderen. Deze geven net als zo ongeveer de hele bevolking standaard grote vriendelijke glimlachen als je hun groet. Ons gezicht staat nu ook standaard in een glimlach.

RelaxenDat er voor het strand een rif ligt is te zien aan de muurtjes die overal opgetrokken zijn uit brokken koraal. Het strand is vrij smal en heeft een stijl profiel wat lichte erosie van het strand lijkt aan te duiden. Tussen het rif en het strand ligt een brede ondiepte. Omdat wij geen echte strandmensen zijn, gingen we direct het water in om daar te snorkelen met de snorkel (ha ha) die Franny had gekregen van haar oud collega's. Naast zeegras (geen idee of dit klopt), wat suffe bruine visjes en wel 1 spectaculaire zebravis was er niet veel meer te zien. Aangezien we er bewust voor hebben gekozen om in Sanur te relaxen, doen we dus ook niet veel meer dan het hierboven beschreven snorkelen, zwemmen, slapen en natuurlijk eten. Er zijn erg veel restaurants en de prijzen zijn erg laag. En alhoewel de pizzeria bij de meeste touristen het populairst was, hebben we toch maar gekozen voor een klein restaurant met een wat lokaler menu. Dit bestond vooral uit Indonesische gerechten (dus niet Balinees). Samen met een halve liter bier, die we gezamenlijk hebben opgedronken, en het eten waren we een kleine 5 euro kwijt. Vanavond gaan we Balinees eten maar dat komt de volgende keer.