HJ (28), student wiskunde uit Deventer

“Tot nu toe heb ik zeven keer als proefpersoon aan een medicijnenonderzoek meegewerkt. Op mijn 19e heb ik mij voor het eerst aangemeld, nadat ik van een vriend van mij had gehoord dat het hem goed bevallen was. Ik was wel nieuwsgierig hoe zoiets te werk gaat en kon het geld goed gebruiken. Dit was goed bevallen en sindsdien doe ik het ongeveer één keer per jaar.

"Ik zie het als een makkelijke en vooral snelle manier om aan geld te komen, zodat de studieschuld binnen de perken blijft. Over het algemeen krijg je 110 euro per dag dat je in het onderzoekscentrum verblijft en geef je geen geld uit aan eten of uitgaan. Zo heb je in twee weken je collegegeld bij elkaar.

"In 2007 heb ik me een jaar niet ingeschreven bij de universiteit om te gaan werken en vier maanden op reis te gaan. De helft van de kosten (3700 euro) voor de reis heb ik in drie weken verdiend door mee te doen aan een onderzoek naar een nieuwe maagzuurremmer. Voor de andere helft heb ik vier maanden voor een uitzendbureau gewerkt.

“Het begint met het uitzoeken van een geschikt onderzoek op internet, ik heb altijd gekozen voor medicatie die geen invloed heeft op de hersenen. Vervolgens word je uitgenodigd voor een keuringsafspraak, hierbij wordt geconstateerd of je gezond genoeg bent om mee te kunnen doen. Gelukkig had ik geen soa. Vervolgens begint het daadwerkelijke onderzoek.

"Doorgaans zit je in een groep met 8 tot 12 andere vrijwilligers waarvan twee reserves, die op de tweede dag weer vertrekken, tenzij iemand uitvalt. Mag je blijven, dan is het geld eigenlijk al binnen. Na het onderzoek moet je nog één keer terugkomen, vóór de nakeuring drie weken later staat het geld al op je bankrekening.

"Een dag ziet er ongeveer als volgt uit: Je krijgt op vaste tijden eten en medicatie en een aantal keer per dag wordt je bloeddruk, hartslag en temperatuur gemeten. Ook wordt er regelmatig bloed en urine van je verzameld. De rest van de tijd ben je vrij om te doen wat je wilt. Er zitten altijd een paar prikdagen tussen waarbij je niet van je kamer af mag omdat er ieder uur een handeling is.

"De mensen die meedoen lopen uiteen van studenten tot gepensioneerden. Naar verloop van tijd leer je elkaar kennen en over het algemeen is het erg gezellig.

“Ik kan het zeker aanraden voor studenten die krap zitten. Probeer wel een onderzoek uit te kiezen waar weinig risico aan vast zit. Mij is het altijd goed bevallen, de ergste bijwerking die ik heb gehad is een beetje hoofdpijn en misselijkheid. Het is leuk om nieuwe mensen te leren te kennen en zeker met mooi weer is het net alsof je vakantie hebt. Je kan er prima studeren, al kwam daar bij mij nooit zoveel van terecht. Dan ging ik liever tafeltennissen of risk spelen.

"Het nadeel is dat je niet weet of je last van bijwerkingen zult krijgen en dat je gedurende het onderzoek opgesloten zit, na een tijdje begint de verveling toe te slaan. Neem dus genoeg mee om je te vermaken: je laptop (er is wifi), een boek en een voetbal.”

Ineke (23), student biologie aan de Rijksuniversiteit in Groningen

“Mijn eerste onderzoek was best eng. Je weet op voorhand namelijk niet wat de uitwerkingen, dan wel bijwerkingen, zullen zijn van de medicijnen die op je worden getest. Volgens mij was het een studievriendin die mij in 2008 wees op de mogelijkheden om op deze relatief gemakkelijke manier geld te verdienen. Ik kwam terecht bij het Dinox, een onderzoekslaboratorium waar uitsluitend anticonceptie wordt getest. Het eerste onderzoek waar ik aan meedeed bestond uit een nieuwe zogenaamde ‘minipil.’ De samenstelling van deze extra laag gedoseerde pil bestond uit stoffen die al op de markt waren. Dit gaf mij dusdanig veel vertrouwen dat ik mij inschreef en zo, drie maanden later, tweeduizend euro rijker was.

"Ondertussen heb ik aan vijf onderzoeken meegedaan waarvan ik er drie daadwerkelijk heb afgerond. Via een mailinglijst teken je jezelf in als je een interessant onderzoek voorbij ziet komen. Na een telefonisch gesprek volgt er een lichamelijke test. Alleen als je kerngezond bent kom je in aanmerking voor een plek. Zo ben ik ooit afgewezen voor een onderzoek omdat ik lichte eczeem op mijn armen had. In principe heeft dit niks te maken met anticonceptie natuurlijk. Maar om te voorkomen dat er schijnverbanden ontstaan tussen het eventueel verergeren of verminderen van het eczeem en de geteste medicijnen, word je om dit soort kleine kwaaltjes toch afgewezen.

“Tijdens een onderzoek meld je je gemiddeld twee à drie keer per week in het lab. De onderzoekers vragen dan hoe je je voelt, of je iets is opgevallen en doen regelmatig aanvullende testjes zoals het afnemen van bloed, echo’s maken of andere zaken. In het intakegesprek, dat je voorafgaand aan een onderzoek hebt, word je op de hoogte gesteld over de proefjes die voorbij komen en de bijbehorende vergoeding. Hoe zwaarder de test hoe hoger de vergoeding. Tegenover het inbrengen van een eendenbek staat bijvoorbeeld een hogere vergoeding dan bij het afnemen van bloed.

"Wat mij zelf erg aanspreekt in de onderzoeken is het feit dat je ieder moment kan stoppen. De overeenkomst die je maakt met Dinox is op vrijwillige basis waardoor ze je nooit kunnen dwingen een onderzoek tot het einde uit te zingen. Een belangrijk onderdeel is het continu bijhouden van je gezondheid. Zelfs al heb ik last van mijn kleine teen dan moet ik dat opschrijven en tijdens de bezoekjes melden. Als alle deelnemers last blijken te krijgen van hun kleine teen tijdens het onderzoek hebben we een duidelijke bijwerking te pakken, legde iemand van het onderzoekslaboratorium mij ooit uit.

"De twee onderzoeken die ik eerder heb onderbroken was vanwege stages waardoor ik niet meer bij alle tussentijdse bezoeken kon zijn. Bij mijn afmelding werd niet geprobeerd mij over te halen en het tot dan toe ‘verdiende’ geld wordt ook alsnog uitgekeerd. Om te voorkomen dat teveel mensen tussentijds stoppen omdat ze ‘genoeg geld’ hebben of simpelweg geen zin meer hebben ontvang je een bonus van, uit mijn hoofd, € 150,- euro bij het afronden van het onderzoek. Iedere deelnemer die stopt moet tenslotte worden vervangen door een ander persoo, wat oponthoud oplevert.

“Als je sneller geld wilt verdienen, kan je ervoor kiezen om intern te gaan. Dit houdt in dat je een paar dagen, en soms weken, in het laboratorium zit. Deze onderzoeken leveren uiteindelijk vaak een soortgelijk bedrag als de externe varianten op maar dan op kortere termijn. Mijn ervaring op het gebied van interne onderzoeken blijft steken op één nacht.

"Omdat ik had gehoord dat intern zitten tot grootse inzichten in je studie kan leiden, omdat er verder toch weinig te doen is, zag ik het wel zitten: een avond studeren in een kamer met weinig afleiding. Maar, niks bleek minder waar. Met twintig meiden op een kamer, werden de studieboeken als snel ingeruild voor een lange avond kletsen en films kijken.”