Hij was internetpersoonlijkheid van het jaar, mocht handjes schudden met Geri Halliwell en krokodillenman Steve Irwin en deelde een uitvouwposter met Shakira. Ramon Stoppelenburg, 26 en gesjeesd student journalistiek, reist over de hele wereld en ontmoet de meest bijzondere mensen. Gratis.Op Studenten.net houdt Ramon jou wekelijks op de hoogte van zijn reis. Elke donderdag een nieuw verhaal!

Normale levenNa een rit langs het koude Canadese noorden ben ik deze week beland in de Franstalige provincie Québec. Vanaf het noordoostelijke eiland Baffin Eiland vloog een Canadese luchtvaartmaatschappij mij gratis terug naar het normale leven en bezocht ik de Canadese hoofdstad Ottowa en treinde ik op kosten van een treinmaatschappij naar de wereldstad Montreal.

Net ParijsEn of het een wereld van verschil is! Van een traditie van rauw vlees en jagers kwam ik opeens uit in de straten van Montreal, omringd door wolkenkrabbers en bestuurders van auto's die nooit rijles hebben gehad. Het is hier net Parijs! Volgens de mensen waar ik verblijf is Montreal de beste stad van het hele universum. Nou, dan kennen ze mijn woonplaats Zwolle nog niet, haha!

FrancofonenHet is verdomd interessant om de verhalen te horen van de Francofonen (zoals de Franstaligen hier genoemd worden) en vooral om ze te horen vloeken. De meeste mensen op de wereld vloeken met verwijzingen naar sex, maar de Francofonen vervloeken anderen met religieuze woorden. Toen Frankrijk de kolonie Québec weggaf aan de Britten, nam de Franse katholieke kerk de Franstalige bevolking in een ernstige greep. Zo erg, dat Québec al snel achterliep bij alle Engelstaligen in het land en iedereen uit Quebec snel als tweederangs werd gezien. Ze konden niet zoveel en kregen slecht onderwijs. In de jaren zestig vond echter de Stille Revolutie plaats, waarbij invloedrijke Francofonen de kerk de deur uitschopten en zichzelf wilden bewijzen. Québecanen zijn dus geen religieuze rakkers meer!

Erg FransOndertussen is alles in Québec nog steeds erg Frans. Men mocht hier met toestemming van de Britten hun eigen cultuur en taal handhaven en dat blijkt uit alles. Films zijn vertaald (Hollywood-producties worden hier vrijwel niet eens gedraaid) en alle uithangborden zijn in het Frans. Zelfs het oude Ierse café om de hoek heet Le Vieux Dublin en de barvrouw spreekt enkel Frans. "Un Guinness, s'il vous plait."

‘Ay’Het is dus wel wennen na acht weken puur Canadese cultuur om opeens omringd te zijn door zoveel andere invloeden. Ik mis bijna de Canadese 'ay' aan het einde van iedere zin! Tijdens het avondeten wordt er Franstalige muziek gedraaid en Franse wijn gedronken. Ik geniet natuurlijk met volle teugen van dit bestaan hier.

Het enige nadeel is dat ik Nederland begin te missen. Parijs is normaal gesproken zo dichtbij...