Hij was internetpersoonlijkheid van het jaar, mocht handjes schudden met Geri Halliwell en krokodillenman Steve Irwin en deelde een uitvouwposter met Shakira. Ramon Stoppelenburg, 26 en gesjeesd student journalistiek, reist over de hele wereld en ontmoet de meest bijzondere mensen. Gratis. Op Studenten.net houdt Ramon jou wekelijks op de hoogte van zijn reis. Elke donderdag een nieuw verhaal!

GoudkoortsIk heb de westkust van Canada verlaten. Na wat tussenstops was ik het afgelopen weekend beland in het historische dorpje Barkerville, in het hart van de provincie British Columbia. Barkerville kent officieel geen inwoners meer. Het stadje, bestaande uit een aantal straten met houten western-stijl huisjes, is ooit ontstaan tijdens de goudkoorts die vele Amerikanen naar het noorden deed trekken.

Nationaal monumentMaar omdat de goudkoorts verder reikte dan enkel deze vallei, raakte het stadje snel in het slop. Gelukkig waren er Canadezen zo slim om Barkerville tot een nationaal monument te maken. Sinds een jaar heeft Barkerville een hotelletje waar vier personen kunnen overnachten.

MuisstilSamen met mijn gastheer die de boel hier runt, zat ik 's avonds in de saloon. In vroeger tijden zat het hier stampvol met volk dat op zoek was naar geluk en dat ook vond in het bier. Nu was het er muisstil. Toch kon ik in gedachten vioolmuziek horen en stampende voeten van dansende mensen.

Your butt will freeze offIk ben inmiddels onderweg naar het verre noorden van Canada. Ik heb slaapplaatsen aangeboden gekregen van mensen die helemaal daar 'bovenin' wonen en ik ga toch enorm mijn best doen om daar te komen. Veel Canadezen beweren dat het me niet gaat lukken, zeker als ik wil gaan liften langs de stille snelwegen ("Your butt will freeze off!"). De meeste plaatsen aldaar zijn alleen bereikbaar via luchttransporten, dus ik zal mijn duim eerder op moeten steken op lokale vliegvelden.

SupportDankzij de Canadese radio heeft mijn project de laatste weken veel aandacht gekregen en zo ontvang ik ook veel support via e-mail. Een inwoner van het noordelijke stadje Yellowknife: "Ik ken wel wat mensen van de vliegtuigmaatschappij die met een monopoliepositie de noordelijke gebieden van Canada bevliegt. Ik zal eens een balletje opgooien."

If you smile, you are welcomeEn zo hing ik afgelopen week opeens aan de telefoon met één van de directeuren van de maatschappij. Met het zware accent van een Ninuit (zo heten de mensen daar) zei hij: "If you smile, you are welcome". Maar hij moest nog even met zijn mede-directeuren bespreken of ze mij inderdaad kunnen sponsoren met wat vliegwerk over sneeuw en ijssschotsen.

Heel bijzonders"Beschouw het als geregeld", meldde mijn contactpersoon in Yellowknife. "Zorg maar dat je zo snel mogelijk een vliegveld bereikt waar de maatschappij op vliegt en je zult dan iets heel bijzonders gaan meemaken."

Hoor je dat?Ik snap heel goed wat de beste man bedoelt, want niet iedereen krijgt zo'n kans. Hoeveel Canadezen hebben zelf het noorden van hun land gezien? Als het allemaal goed gaat, zit ik volgende week in -35 graden kou en schijn ik veel vis te gaan eten. In gedachten hoor ik weer muziek. Hoor je dat?