Heel Nederland is inmiddels bekend met VanVelzen. Hoewel hij de laatste twee jaren door het land vaak live te bewonderen is geweest, liet een tweede studioalbum lang op zich wachten. Dat maakt VanVelzen in één keer goed met drie nieuwe releases! Het drieluik bestaat uit de albums Take Me In, Hear Me Out en een dvd van een live optreden in Paradiso met nummers van zijn debuut Unwind. Het vrolijke ‘feel good’ en strak geproduceerde Take Me Out wordt als eerste uitgebracht. Het is een ideale lenteplaat. Dus bij een zonnetje: auto in, plattelandsweggetje zoeken, raampje open en scheuren maar!

Een nieuw studioalbum heeft even op zich laten wachten, maar je komt meteen lekker terug met maar liefst drie albums! Take Me In wordt als eerste uitgebracht. “Het is echt mijn kindje. Ik ben er heel blij mee en trots op. Er staan geen dingen op die ik niet tof vind. Het nieuwe album is een drieluik dat op twee verschillende data uitkomt. Dat zeg ik nu in één zin, maar daar komt superveel werk bij kijken. Ook logistiek gezien. Het is nu het alle hens aan dek. Ik ben heel erg bezig om te zorgen dat het allemaal goed loopt. Toen de act VanVelzen in 2007 grotere proporties aannam, wilde ik niet de artiest zijn voor wie alles geregeld wordt. Als we over vijf jaar geen geld hebben, wil ik het zelf hebben uitgegeven.”Komt die ‘control freak’ in jou op uit een soort ijdelheid of perfectionisme?“Het is een combinatie van perfectionisme en nieuwsgierigheid. Ik heb vooral verantwoording af te leggen aan mezelf. In 2007 heb ik me heel erg ‘ingelezen’ in het ingewikkelde muziekwereldje. Ik sta in het midden van een spectrum met daar omheen een platenmaatschappij, producers, management, promotors en een band. Al die dingen hebben invloed op elkaar. Je raakt elkaar kwijt als je geen overzicht hebt of als je niet goed communiceert. Gelukkig heb ik op alle belangrijke posities inmiddels mensen voor me werken die weten wat ik wil.” Ik kan me voorstellen dat je op gegeven moment niet alles zelf meer kunt regelen.“Nee, klopt. En nu bereikt een soort kookpunt, echt een nieuwe fase. We hebben net op de rode knop gedrukt, zoals ik dat noem. De muziek, de productie van het album, het is helemaal af. Er kan niets meer veranderd worden. Dat geeft al rust. Maar het artwork en de website, alles gaat op de schop. We hebben een nieuwe live band, nieuwe show, nieuw lichtplan. Alles is een beetje groter aan het worden. We realiseren ons dat we al twee jaar, in ieder geval twee festivalseizoenen, mee doen. Mensen hebben je misschien al één of twee keer gezien, dus je moet met nieuwe dingen komen. De website moet er fris uitzien. Ik heb communicatie gestudeerd, dus ik ben me er zó van bewust hoe belangrijk dat is. Maar ik heb heel veel lol in wat ik doe en dat is het belangrijkste. En ik werk uitsluitend met mensen die dat ook hebben en dat is denk ik een van de geheimen van ons ‘succes’. Wat een verschrikkelijk woord!”

Waarom heb je besloten om een drieluik uit te geven?“Het was zeker niet onze eerste gedachte, maar een samenloop van omstandigheden. In 2008 hebben we When Summer Ends uitgebracht, veel gespeeld en mooie dingen gedaan. Ook waren we in het najaar veel in Duitsland. Het plan was om in die periode een album op te nemen, en in Nederland uit te brengen, maar dat hebben we niet gered. De keuze was: óf we gaan naar Duitsland om een gokje te wagen, dus veel promotie te doen, óf we gaan in Nederland het album afmaken. Maar hoe vaak krijg je de kans om naar Duitsland te gaan?” Uiteindelijk heb je toch beide dingen gedaan? Want je hebt tijdens de tour het album opgenomen.“Tijdens de tour hebben we vooral veel geschreven en wat opnamesessies gedaan. Dus we hebben het een beetje gecombineerd. Op gegeven moment hadden we achttien liedjes. Ik wilde niet vier of vijf songs laten afvallen. Voor de mensen die een album willen kopen wil ik iets moois maken. Daarom zit bij de tweede cd Hear Me Out een dvd van een concert in Paradiso met alle liedjes van mijn debuutalbum Unwind. Zo heb je de hele VanVelzen-catalogus in een mooie verpakking en daar word ik dan vrolijk van. Het doel was om iets moois te maken voor iedereen als een soort goedmakertje voor het lange wachten.” In jouw studententijd heb je je op de muziek gestort. Hoeveel tijd stak je daar in? “Je kunt het in een schema tegenover elkaar zetten. In de begintijd was ik honderd procent met mijn studie Communicatie Creatief aan het Ichthus, tegenwoordig INHolland, in Rotterdam bezig. Op het eind ging ik honderd procent voor de muziek. Ik heb mijn opleiding niet afgemaakt. Tijdens mijn derdejaars stage bij een reclamebureau was ik al zo erg bezig met mijn bandje The Goldfish. Ik bedacht een logo en had een plan gemaakt om de band naar een hoger niveau te tillen. We vonden toen een boekingskantoor dat ons inschreef voor de Heineken Music Student Award. Die wonnen we. Daarna is er eigenlijk niets meer van mijn studie gekomen. Ik belandde in de muziekindustrie en vond dat zo leuk dat ik mezelf niet meer achter een bureau zag zitten. Via The Goldfish kwam ik bij Crazy Pianos en daar heeft mijn huidige manager me een keer gezien. Dat was de opmaat naar waar ik nu ben.”Je was als student dus erg druk, vooral met muziek. Hoeveel ruimte was er voor vrouwen?“Ik was geen eenzame opsluitnerd. Ik heb echt een ultieme studententijd gehad met alles erop en eraan. Met feesten, kleine gezellige studentenverenigingen in Rotterdam, er was van alles haha! In die tijd heb ik mijn meisje Marloes leren kennen. Met haar heb ik inmiddels cumulatief een relatie van tien jaar. We wonen nu 2,5 jaar samen in Amsterdam en dat bevalt erg goed.” Bij een studententijd met alles erop en eraan speelt drank een rol. Hoe is VanVelzen als hij dronken is?“De avonden die mij het meeste bijstaan zijn de avonden met een dispuut dat we hadden opgericht en waarmee we Rotterdam in gingen. Daarbij gingen alle remmen los! Kroegentochten waren onze favoriete bezigheid. We hadden de afspraak om één biertje per kroeg te pakken en dan keken we even rond of er nog wat te beleven viel. Dat kun je in Rotterdam lang volhouden. Ik kan me een specifieke avond herinneren waarbij wij, totaal misplaats, op een feest in de Hollywood belandden. Wij waren met zijn allen drie keer zo oud als iedereen die er was en we waren pas 25. Er was een schuimparty met het schuim tot anderhalve meter hoog. Met natuurlijk de grap: Waar is Roel? De volgende ochtend zagen we onze schoenen staan die we blijkbaar op het balkon hadden gezet. Alle drie paar waren overleden haha! Als ik drank op heb, word ik heel hyper. Alles wat in me opkomt dat zeg en doe ik. Maar ik heb geen kwade dronk.”Met dat gegeven zou ik niet zo snel op stap gaan, want dan kun je er nog wel eens dingen uit flappen die openbaar gemaakt kunnen worden.“Als je zo gaat denken dan kan je net zo goed op de bank gaan zitten en vegeteren. Dus ik ga nog wel op stap met vrienden. Ik heb geen zin om heel erg zelfbewust te gaan leven. Ik voel me eerder schuldig naar de mensen met wie ik op stap ben, want het doordat ik herkend word, gaat het veel te vaak over mij. Mijn vrienden snappen dat wel hoor. Voor één van mijn vrienden hadden we laatste een vrijgezellenfeest georganiseerd. We gingen stappen in Rotterdam ‘for old time’s sake’. We stonden in een discotheek en het was écht de avond van die vriend van mij. We zetten hem in het zonnetje. En ik vind het superleuk als mensen op me af komen hoor, maar dan even niet, weet je wel. Het is inherent aan dit leven. Ik kan er goed mee omgaan.”Hoe belangrijk waren studievrienden voor jou?“Ik heb aan mijn studententijd een aantal vriendschappen voor het leven overgehouden. Het is heel fijn om die mensen met wie we elf jaar geleden een dispuut begonnen zijn af en toe te zien. De één is belastingadviseur geworden, de ander weer kledingverkoper of sommelier. Als we eens in de twee maanden met elkaar eten dan is de klik er nog steeds. Dankzij hen kroop ik in mijn studententijd een beetje uit mijn schulp. Dat is een heel belangrijke periode geweest. Ik was wel onzeker. In de studententijd heb ik dat redelijk weg weten te poetsen dankzij vrienden waarmee ik goed kan praten.”Waarom was je onzeker? Had dat met je lengte te maken?“Ja, natuurlijk. Maar iedereen is onzeker als puber, dat weet ik nu pas. Dat is zo jammer. Met de kennis van het leven die ik nu heb, zou ik mijn studententijd nog wel een keer willen doen.” [link:15945]