Leonie ter Veld – 24 jaar – studeerde Interactieve Media aan de Hogeschool van Amsterdam. Ze werkt op de marketingafdeling van DeLaMar Theater. Haar blog wordt gemiddeld 8.000 keer per dag bekeken en deze maand bracht Leonie zelfs een eigen kookboek uit. En dat allemaal op haar 24e. Tijd voor een gesprekje met deze ex-student.

 

Hoe is je blog begonnen?

“Ik vond het tijdens mijn studententijd leuk om lekker voor mezelf te koken. Dus niet elke avond een diepvriespizza, maar ook spaghetti en andere pasta’s. Ik vond het ook altijd wel leuk om mijn bord daarna een beetje fatsoenlijk op te maken. Daar maakte ik vervolgens een foto van. Die foto postte ik dan op Facebook – want Instagram bestond toen nog niet – voor mijn vrienden. Op een gegeven moment kreeg ik reacties dat ik een blog moest beginnen. Ik dacht eerst: ‘Waarom zou ik een foodblog beginnen? Ik heb er helemaal geen verstand van. Ik eet hele normale dingen.’ Maar de bloggerswereld vond ik wel heel interessant. Op een gegeven moment dacht ik: ‘Waarom zou ik het eigenlijk niet doen? Er zullen ongetwijfeld meer mensen zijn zoals ik die heel normaal eten en misschien wel wat inspiratie nodig hebben.’”

 

Is er een verschil tussen je blog toen je begon en hoe het nu is?

“Er is een heel groot verschil. In het begin postte ik echt alleen wat ik ’s avonds had gegeten, zonder een receptenlijstje. Aan de reacties merkte ik dat er toch wel vraag bleek te zijn naar wat ik precies in mijn avondeten stopte. Dus ben ik er receptenlijstjes bij gaan zetten. Het gaat er allemaal wat gelikter uit zien in de loop van de tijd. Ik kan me nog herinneren dat ik na anderhalf jaar een keer een nieuwe lens voor mijn camera had gekocht, waar ik echt heel erg blij mee was. De eerste foto die ik daarmee maakte vond ik heel mooi, maar als ik dat nu terug zie lijkt het helemaal nergens op. In dat soort dingen zie je heel erg een ontwikkeling. Op dat moment dacht ik dat ik het goed deed, maar een paar jaar later kom je er dan toch achter dat het eigenlijk nog veel beter kan.”

In juni 2013 groeide je blog in 1 weekend met ruim 20.000 likes. Hoe kwam dat zo ineens?

 “Op een vrijdagmiddag in juni 2013 zat ik op mijn werk even op de Facebook-pagina van mijn blog te kijken. Toen zag ik dat ik er ineens 300 likes bij had gekregen. Ik zat op 1.600, dus 300 likes in één middag erbij vond ik heel veel. Toen keek ik ’s avonds rond een uur of 7 nog een keer en had ik ineens 3.000 likes. Ik heb toen een post geplaatst op de Facebook-pagina van mijn blog met de vraag wat er aan de hand was. Mijn aantal likes was gewoon ineens verdubbeld! De volgende ochtend werd ik wakker en waren het er 18.000. Het was zó bizar! Het is heel jammer, maar ik weet niet meer precies hoe het allemaal ging. Wat ik wel nog weet is dat ik geen idee had wat ik die avond moest gaan eten, er stond ineens een enorme druk op me. Moet het heel studentikoos, moet het heel goedkoop, moet het gezond? Maar toen dacht ik: het is een succes geworden met hoe het was, dus ik moet het nu niet ineens heel anders gaan doen.”

leonietost

Inmiddels ben je een ex-studentje. Wordt het geen tijd om de naam van je blog te veranderen?

 “Ik werk al twee jaar, maar mijn eetgewoontes zijn niet veranderd nu ik geen student meer ben. Ik heb wel meer te besteden, maar echt niet heel veel meer dan toen ik nog een studentje was. Ik woon nu groter, waardoor ik ook meer vaste lasten heb. En al zou ik veel meer geld hebben, dan zou ik het echt niet allemaal aan eten uit geven. Wat mij betreft kan de naam er nog wel een tijdje mee door. ‘Gewoon wat een starter ’s avonds eet’ of ‘Gewoon wat een young professional ’s avonds eet’ klinkt ook niet, ik houd het bij studentje. Dat klinkt gewoon cool.”

 

Wat voor type student was jij?

 “Ik was eigenlijk echt een modelleerling. Mijn opleiding duurde vier jaar en die heb ik netjes in vier jaar afgerond, zonder herkansingen. Ik maakte altijd netjes mijn huiswerk, maar ik was niet saai hoor! Ik heb volop van Amsterdam genoten, maar niet als een typische student. Ik probeerde lekkere eettentjes uit, fietste door het Vondelpark en ging ook heus weleens uit. Maar ik stond niet elke donderdagavond te zuipen in de kroeg.”

 

Waar haal jij je inspiratie vandaan?

“Ik heb nooit echt moeite gehad met het vinden van inspiratie. Ik houd heel erg van lekker avondeten. Ik kan overdag denken: wow, ik heb echt zin in kaneel, bijvoorbeeld. Iets heel specifieks, waar ik dan vervolgens een recept bij verzin. Inmiddels weet ik dat als ik zin heb in kaneel, ik misschien een Marokkaans gerecht moet klaarmaken. Maar ik kijk natuurlijk ook nog in de Allerhande voor lekkere recepten. Maar meestal maak ik een variatie op het recept dat ik dan zie staan. Ik probeer heel veel uit. En natuurlijk maak ik ook weleens iets dat pontificaal mislukt, maar dat maakt het ook juist wel weer grappig. Dat iedereen weet dat je dat in elk geval NIET moet klaarmaken. Daar schrijf ik dan ook gewoon eerlijk over. Mijn blog is heel persoonlijk en heel eerlijk.”

 

Vind je het bloggen nog steeds leuk om te doen?

“Ja, echt ontzettend leuk. Het is ook heel belangrijk dat ik het leuk blijf vinden. Het is heel fijn dat het helemaal mijn ding is. Ik ben de baas erover en ik bepaal wat ik erop zet en wanneer. En het allerleukste is dat je 99,9% procent positieve reacties krijgt op wat je doet. Tuurlijk, ik heb ook weleens een dagje geen zin. Dan doe ik het ook gewoon niet. Niemand kan me dwingen en het moet wel leuk blijven.”

 

Heb je er weleens aan gedacht om fulltime te gaan bloggen?

“Ik heb er wel over nagedacht, maar ik verdien op dit moment nog niet genoeg met mijn blog om die stap te maken. Ik woon in Amsterdam en heb een best wel hoge huur, die moet ik wel gewoon blijven betalen. Ook vind ik het wel leuk om te blijven werken en contact te hebben met collega’s.”

 

Je boek is ook net uitgekomen. Biedt dat geen kans?

“Klopt, helaas is een boek niet bepaald een vetpot. Tenzij het een bestseller wordt natuurlijk, dan ga ik er wel leuk aan verdienen. Maar ik ga he-le-maal nergens vanuit. Ik heb geen flauw idee hoe het boek gaat lopen. Ik krijg nu wel allemaal positieve reacties, maar eer dat iedereen het boek ook daadwerkelijk heeft gekocht, zijn we ook alweer een tijdje verder. Het zou wel echt heel leuk zijn als het boek het goed gaat doen. Dan kan ik een buffer opbouwen om de stap naar het fulltime bloggen te maken.”

leonieboek1

 

Is het uitbrengen van een boek een lang gekoesterde droom van je?

“Welk meisje heeft er niet ooit van gedroomd om later een boek uit te brengen? Het was een vage droom waar ik nooit concreet over na had gedacht. Ik had ook nooit bedacht dat ik dat op mijn 24e dat wel even zou doen. Toen mijn blog viral ging, kreeg ik allemaal aanbiedingen van bedrijven. En ook drie uitnodigingen van uitgeverijen voor het schrijven van een kookboek. Met een van die uitgeverijen had ik een hele goede klik, dus daar ben ik mee in zee gegaan. Ik heb er niets aan te verliezen. Het risico van een flop ligt bij de uitgeverij. De eerste druk bevat 3.000 boeken, over een tweede druk denk ik nog niet eens na. Ik zie het allemaal wel.”

 

Kostte het niet enorm veel tijd?

“Jawel. Ik had wel al veel recepten, maar ik heb ook veel gerechten opnieuw moeten maken om het te fotograferen. Afgelopen zomer ben ik daar diehard mee aan de slag gegaan. Soms maakte ik na mijn werk vijf recepten klaar op een avond. En dan de dag daarna weer. Als ik dat van tevoren had bedacht, dan had het me nooit gelukt. Maar doordat ik heel erg met de dag leefde, was het wel te overzien. Als ik terug kijk, vraag ik me wel echt af hoe ik het in godsnaam heb gedaan. Ik werk fulltime, ik blog fulltime en ik maakte er ook nog een kookboek bij. Maar het is me gelukt. Ik vind het allemaal zo leuk om te doen en dat maakt dat ik het makkelijk vol kan houden.”

 

Hoe ziet het boek er precies uit?

“Het is echt een receptenboek. Maar wel met allemaal persoonlijke verhalen erbij. Het is precies geschreven zoals ik op mijn blog altijd schrijf. Zo staan er bijvoorbeeld ook 176 uitroeptekens in. Ik geef variatietips en af en toe staat er nog iets grappigs bijgekrabbeld. Dat persoonlijke is natuurlijk ook het succes van mijn blog, dus zo moest het boek ook gewoon gemaakt worden.”

 

Tips van Leonie aan studenten. Voor een gezonde maaltijd aan het einde van de maand:

- Couscous is heel goedkoop en supermakkelijk klaar te maken. Er zijn heel veel varianten te bedenken met couscous.
- Vervang vlees eens door groenten. Vlees is duur en je hebt het echt niet elke dag nodig.
- Kook in grote porties en vries daarna in.
- Doe in een keer boodschappen voor de hele week. Zo spaar je enorm veel geld uit.
- Haal je groenten en fruit op de markt. Stukken goedkoper en vaak ook nog gezonder, want: geen toegevoegde stoffen.
- Maak zelf sauzen als pesto. Dat kost je een keer veel geld, maar je doet er vervolgens wel een maand mee.
- Wees creatief. Met een grote zak spinazie kan je de ene dag pasta eten, de volgende dag salade en de dag daarop een spinaziesoep.

Beeld: Leonie ter Veld