De laatste anderhalf jaar van m'n studie heb ik bij de laatste soort gehoord en trust me, it ain't easy. Het vereist engelengeduld, een dikke huid én stalen zenuwen om bij deze soort te kunnne horen, je levert jezelf namelijk over aan de grillen van de Nederlandse Spoorwegen....
 

Megavertraging op belangrijke dagen

En dat zijn niet de minste grillen. Want hoe ze het doen ben ik nog steeds niet achter, maar op de een of andere manier weten ze bij de NS alle, maar dan ook echt alle, belangrijke studiedingen die je hebt. En bijna vanzelfsprekend zijn het juist die dagen dat er dan megavertragingen zijn op jouw traject. 

Het dieptepunt

Het dieptepunt was op de dag van m'n scriptieverdediging. Je staat op zo'n dag al stijf van de zenuwen omdat je die verdediging hebt, dus ga je ruim twee uur van tevoren naar station Blaak. En dan gebeurt het: één voor één zie je op het de treinen richting het zuiden uit vallen. Het angstzweet breekt je uit en paniek begint je te bekruipen. Als een razende begin je andere routes te zoeken en stuur je een mailtje naar je docenten.
 
Gelukkig vind je een route, dus je rent de metro in en hoppa naar Kralingse Zoom. Daar aangekomen duik je de bus naar Dordrecht in, en na de toeristenroute kom je dan eindelijk aan op Station Dordrecht waar er een trein naar Brabant gaat, hallelujah! Uiteindelijk is het allemaal goed gekomen: scriptie gehaald, paar maanden later laatste tentamen en bam! Master is binnen.
 
Maar als ik al die keren moet gaan tellen dat er een trein vertraagd was, uitviel, of gewoonweg niet eens kwam opdagen raak ik al snel de tel kwijt. Zoals ik zei: it ain't easy om een Rotterdamse spoorstudent te zijn!

 

Rotterdam_SW_Banner_large