“Waarom doe je in godsnaam mee aan het programma 'From Alaska with love'?” hoor ik de laatste tijd erg vaak. “Die mannen zijn echt niet sexy!” Endemol wil natuurlijk dat ik daar op antwoord: “Omdat ik denk dat ik de man van mijn leven tegenkom in Alaska, en omdat ik dik en behaard wél sexy vind!”. Maar als ik heel eerlijk ben, had ik gewoon vreselijk veel zin in het avontuur en sja als daar een leuke man bij komt kijken, is dat alleen maar mazzel. Daarnaast kan ik me verschuilen achter het feit dat ik één van de gelukkige meiden was met een mystery man. Ik kon dus van tevoren niet weten hoe hij eruit zag.

Ik zag hem voor het eerst op het vliegveld en dat was wel even.. uhm… schrikken. Zeker omdat hij een rok aanhad! Het eerst wat ik ook tegen hem zei was: “what’s with the skirt, man?”, zijn reactie was (met een lichtelijk geïrriteerd hoofd) “it’s a kilt”. Zoooo lekkere eerste indruk! Maar laten we eerlijk zijn, het was leuke man en ik heb vreselijk veel lol met John Wilcox gehad! Daarnaast is het avontuur ook zeker gelukt, ik heb geparaglide, gequad, geraft, gletsers, otters en walvissen gezien, naar een wild park geweest, you name it!

Het paragliden was supergaaf, je hebt écht het gevoel dat je aan het vliegen bent, zeker toen ik zelf mocht sturen! De gletsertour, was heel bizar. De walvissen en otters waren natuurlijk waanzinnig om te zien. Maar wat ik zo raar vond, is dat de boot stil gelegd werd voor een gletser. Vervolgens werd er omgeroepen “beste mensen, nu gaan we wachten tot er een stuk ijs afbreekt, houdt de camera’s gereed!”. Nah, wat is daar nou de lol van? Dat is toch alleen maar treurig? Laat Al Gore het maar niet horen.. En om het nog even gruwelijker te maken, werd aan het einde van de tour een dode otter rondgebracht, kon je even voelen hoe lekker zacht die was.. Rare jongens, die Amerikanen!

Ook het wild park was te gek. De dieren kunnen heel dichtbij komen en je toch niet aanvallen, altijd prettig voor een Nederlander die al een week moet bijkomen wanneer die per ongeluk een adder ziet. Ik kon het weer niet laten om een moose (klinkt toch leuker dan een Eland, vind je niet?) aan zijn gewei te trekken, waardoor hij ja ging knikken. Onze gids raakte echter behoorlijk in paniek, blijkbaar kunnen moosen heel hard bijten, wist ik veel! Het quaden en raften vertel ik lekker niets over, want dit wordt nog uitgezonden, dus ik zou zeggen, vooral kijken mensen!

Wat me wel tegenviel, was de hele dag camera’s op mijn hoofd. Mijn god, wat word je daar gestresst van! Bij AL-LES wat je zegt, moet je drie keer nadenken of je niemand kwetst en of je oma daar ook tegen kan. Ik kan je vertellen, toen die camera’s eenmaal ingepakt waren, heb ik het zo op een zuipen gezet, dat de barman mij op een gegeven moment geen drank meer wou geven, alleen nog maar water… Dat heb ik nog nooit gehad! *schaam, schaam*. Kortom: ik heb een geweldige tijd gehad en ik zal die tijd niet snel meer vergeten!