Van het winnaarsgevoel wanneer je mex gooit tot de haat wanneer je de eeuwige drieman bent.

Mexen

W e beginnen bij het mexen, dat toch niet zo gemakkelijk is als dat het lijkt. Want waar je in het begin nog denkt: ''Goh, een twee en een één gooien, zo moeilijk kan dat toch niet zijn?'', verdwijnt deze instelling als sneeuw voor de zon wanneer je het met vrienden speelt die ogen hebben als een havik, daadwerkelijke messcherpe oplettendheid bezitten, en nog sneller ''vast'' kunnen roepen dan dat jij 32 kan gooien. 

Ga dan nog maar eens vragen wie het laagste heeft gegooid (slok 1), wie er aan de beurt is (slok 2), of een microseconde niet op je glas letten waardoor er opeens dobbelstenen in je bier zitten (oké, adt maar gewoon dat hele biertje). Maar hoe erg jij je dan ook de lul voelt, dat ene moment wanneer jij die dubbel mex gooit - en die gast die jou net het hardst uitlachte nu drie adtjes moet trekken, maakt het allemaal goed!

Driemannen 

Dan het driemannen, de naam zelf windt er al geen doekjes om. Dit spel heeft stiekem toch wel de haat van velen, vooral omdat juist wanneer jij het speelt je het leeuwendeel van het spel de drieman bent en al je vrienden bij zo'n beetje elke worp dan opeens minstens één drie kunnen gooien. Gelukkig is er dan nog altijd mexen ;)

Tot slot voor de echte kampioenen: probeer beide spellen eens tegelijk te spelen in een combivariant. You'll either love it or hate it, but who cares... next morning is het een groot gat in geheugen. Veel plezier en proost!