Wat houdt het in om onderdeel te zijn van de TEBO’ers?

“Ik zit met 23 man voor negen weken op Texel. We waren er vanaf het eerste moment en blijven tot het eind van het seizoen. Ikzelf zit elke dag bij paal 17: we beginnen vanaf een uur of negen ’s ochtends met de voorbereidingen, zoals de waarschuwingsvlag hijsen en het reddingsbootje naar de vloedlijn brengen. We gaan door tot er geen badgasten meer op het strand zijn. Soms is dat zes uur, maar met mooi weer is het ongelooflijk druk. Wij zijn verdeeld over verschillende posten bij de strandpalen 9, 12, 15 en 17.

“Iedereen van ons is lid van het Utrechtsch Studenten Corps; we zijn met eerste- en tweedejaars. Binnen het corps kun je aangeven of het je leuk lijkt om mee te gaan. Je hebt dan inmiddels al zoveel mooie verhalen gehoord en foto’s gezien, dus je weet wel dat het heel gaaf is. Ook al zijn we allemaal lid, we hebben wel een volledig autonoom karakter: we zorgen geheel voor onze eigen organisatie en bewaking. Als tweedejaars leid je op, als eerstejaars word je opgeleid en leid je het volgende jaar de eerstejaars op. Je wordt trouwens wel uitgekozen op sportiviteit: het is niet alleen maar plezier maken.”

Heb je dit seizoen al reddingen moeten doen?

“We hebben al een paar reddingen gedaan. Zo werd een klein meisje door de stroming meegenomen. We moesten haar met een surfplank redden, net zoals haar moeder die achter haar dochter aan ging. Ook was er iemand in het water die een demente bejaarde vrouw boven water probeerde te houden. Vorig jaar hebben we zelfs reanimaties gedaan. Dat is heel heftig. Op het moment dat je een redding doet, zorgt de adrenaline ervoor dat het goed gaat, maar ’s avonds kun je het wel even zwaar hebben: moet je je voorstellen dat je net een paar seconden later was geweest. Dan praten we met elkaar en drinken we een paar biertjes.”

Hoe bereid je je er op voor?

“In de aanloop moeten de eerstejaars certificaten reddingszwemmen en EHBO halen. Als we net op het eiland zijn, leren we ze varen, doen we oefenreddingen en meer EHBO. In de branding is het elke keer net weer anders.”

Waarom wilde je dit doen?

“De broer van een vriend van me had dit al gedaan en hij vertelde over reddingen per boot en dat je heel erg veel plezier hebt. Toen ik zijn verhalen hoorde, leek het mij heel gruwelijk. Dus toen ik naar Utrecht ging, wist ik al dat ik dit wilde doen. En het is echt heel erg leuk. Dat je alleen maar lacht is wel gebleken.”

Wat verdien je ermee?

“Met de gemeente is afgesproken dat we een vrijwilligersvergoeding krijgen. Daarvan kunnen we ons eten en het verblijf betalen, daarna blijft er nog € 10 over voor een biertje. Je doet dit niet voor het geld, je doet dit voor de ervaring. Zelf ben ik sportief, ik houd wel van een beetje heen en weer rennen en trainen enzo – dan is dit geweldig. Daarnaast is het 24/7 lachen: vooral ’s avonds is het één en al lol.”

Wat doe je als je ‘werkdag’ voorbij is?

“Als onze dienst erop zit, gaan we eerst op het strand chillen. We zetten stoelen en een tafel in de vloedlijn, soms zetten we er nog een barbecue bij. Daarna verzamelen we in ‘de schuur’, onze slaapplek. ‘s Avonds gaan we meestal de kroeg in. We zijn nooit maar met z’n 24en, elke dag komen er wel oude bekenden langs, waardoor we meestal met een groep van 40, 50 mensen zijn. Dan bouwen we één groot feest.”

Houden jullie op Texel nog corpstradities in ere?

“We hebben wel wat manieren vanuit USC meegenomen. Zo hebben we een spijkerhemd dat we elke dag natmaken in de zee en dan laten drogen, waardoor het bleekt. Daar kun je aan zien hoe goed je zomer is geweest. Vooral als je weer terug bent in Utrecht en het vergelijkt met de hemden van voorgangers: hoe witter je hemd, hoe meer zon je hebt gehad.”

Wat voor opvallende dingen maak je mee?

“We maken zoveel gave dingen mee, dat ik haast niet weet wat ik moet vertellen. Walvissen of andere dieren die langskomen en de oplichtende algen in het water ‘s avonds tijdens de strandborrels, bijvoorbeeld. Iedere dag is hetzelfde, maar ook totaal anders. We zitten hier nu vier weken, ik vind het nu alweer jammer dat we nog maar vijf te gaan hebben.”

Jullie zetten jullie ook in om met de Texelse stranden de verkiezing ‘Het schoonste strand van Nederland’ te winnen. Op wat voor manier doen jullie dat?

“Wij zijn druk bezig met het schoonhouden van het strand. Op dagen dat het rustig is, lopen wij met vuilniszakken over het strand om, waar nodig, alle troep die er nog ligt op te ruimen. Dit gaat in samenwerking met de mensen van het paviljoen, zij lopen ook regelmatig over het strand. Wanneer badgasten een schoon strand zien, zijn ze ook eerder bereid om het schoon te houden. Naar mijn idee werkt het goed en is het iets wat misschien op andere plekken in het land ook zou werken.”