'Joh Nina, wat is er nou? Kerst is fantastisch! De mooiste tijd van het jaar!', lacht en huppelt mijn huisgenote door het huis. In een kersttrui notabene. Ik probeer het te negeren en sluit me op in mijn kerstvrije studentenkamer. Die avond besluit ik me te vermannen en wandel richting de kamer maar al mijn huisgenoten zitten te chillen. 'All i want for Christmaaaaaas is youuuuhouuuu', klinkt er door de deur heen. Alle huisgenoten, in koor, zelfs de mannen. Ik gooi de deur open: 'EN NOU IS HET KLAAR! HET IS VERDOMME NOG NIET EENS DECEMBER!', roep ik. De halve kamer in kersttrui en de rest met kerstmuts op kijken me verbaasd aan. Er staat zelfs een mini-kerstboom, zie ik. 'Kerst is niet leuk. Kerst is duur', begin ik. Waarop de hele groep begint te juichen: 'Jeeeeej cadeautjes!'. 'En kerst in niet gezellig maar heel druk en chaotisch!', probeer ik nog. De huisgenoten juichen weer: 'JAAA GEZELLIG!'. Ze beginnen weer te zingen. En dan heb ik het opeens. Als een klap in mn gezicht. De Kerstkoorts. Ze zitten daar zo lief en zo vrolijk dat ik me eigenlijk al niet meer aan ze kan storen. Kerst is misschien toch wel heel gezellig. Die avond kijk ik de kerstfilm The Grinch. Maar wel in m'n eentje op m'n kamer zonder kerstboom, kerstmuts, kersttrui en liedjes. Je kan namelijk ook overdrijven. Het is verdomme nog niet eens december.

Beeld: Unsplash/Kate Zaidov