Uiteindelijk bleek een bestuursjaar de logische stap om te zetten en ik heb er geen moment spijt van gehad. Naast dat zo’n jaar ontzettend leuk en gezellig is, heb ik er ook ontzettend veel van geleerd. Wat precies? Lees maar snel verder.

 

Verantwoordelijkheid

Het klinkt als een cliché maar het gegeven staat als een huis; tijdens een bestuursjaar leer je heel veel over verantwoordelijkheid en het dragen ervan. Je bent eindverantwoordelijk voor het reilen en zeilen van de vereniging en tevens het gezicht dat je als club uitstraalt naar buiten. Je kan bij belangrijke beslissingen of gemaakte fouten niet naar iemand anders kijken – iedereen kijkt juist naar jou. Dit gaf mij daarnaast wel een gevoel dat ik echt ‘belangrijk’ was, de tijd en energie die ik in het besturen stak zorgde ervoor dat iedereen zorgeloos terecht kon voor alles (van tennissen tot feesten) bij de vereniging.

 

Problem-solving

Een ander aspect waar je vaak tegenaan loopt zijn problemen. Dat is logisch en hoort erbij, zolang ze maar opgelost worden. Ik heb gemerkt dat je door problemen hechter wordt met je bestuursgenootjes, omdat je ze samen moet oplossen.

Daarnaast zet het je aan om probleemoplossend te denken. Soms liepen we tegen dingen aan die niet eerder waren voorgekomen of wat op het eerste gezicht moeilijk op te lossen lijkt. Uiteindelijk zal je het toch op moeten lossen de weg daar naar toe is heel leerzaam.

 

Effectief werken

Je leert het ook al deels als je je studieverplichtingen inplant, maar wanneer je een bestuursjaar doet krijg je veel meer gevarieerde taken en verplichtingen op je bord. Toen mijn bestuursjaar in september begon, werd ik direct in het diepe gegooid als het ware. Alles is nieuw (en spannend) en  het was belangrijk om zo snel mogelijk in een goed ritme te komen. Ik hield op overzichtelijke wijze bij wat er gedaan moest worden en wat ik niet moest vergeten. Omdat er altijd zoveel speelt (op de voor- en op de achtergrond) is het van belang om effectief te werken, zodat alles gedaan en geregeld wordt en er niks wordt vergeten.

 

Omgaan met kritiek

Wat ik ook geleerd heb is het omgaan met kritiek. Wat je ook doet, er is altijd iemand die het er niet mee eens is of ontevreden is en diegene is ook bijna nooit van mening te veranderen. Ik merkte dat ik het in begin soms moeilijk vond, omdat kritiek je het gevoel geeft dat je het fout doet (zeker omdat alles nieuw is). Naarmate het jaar vorderde en ik steeds meer groeide in m’n functie, leerde ik dat het belangrijk is om achter je keuzes te blijven staan en vertrouwen te hebben in je eigen kunnen. Kritiek moet je accepteren en zolang je achter je eigen standpunt staat of de kritiek onterecht is, moet je het kunnen wegzetten en er je vooral niks van aantrekken.