1. De ontdekkingsfase

Nieuwe rondes, nieuwe kansen. En zo ook in een totaal nieuw land, waarin je niemand kent en de weg niet weet. Alles is moeilijk om te vinden, inclusief het zoeken naar jezelf. Dus loop je overal als een kip zonder kop rond, terwijl je alles langzamerhand een beetje ontdekt. Gelukkig zijn er meestal genoeg mensen die je met open armen ontvangen en willen helpen, dus kom je de eerste week aardig goed door.

 

2. De ‘het is vast nog even wennen ofzo’-fase

Dat moment wanneer je in een klein internetcafé met je familie en/of vrienden kan Skypen, en dan niet zo goed durft toe te geven dat het toch eigenlijk niet helemaal is wat je verwachtte. Maar daar heb je dan die moeders voor, die je een hart onder de riem steken. “Ah joh, je moet gewoon nog even wennen!”, of van die aanmoedigende teksten als “Jij kan dit wel, dat weet ik zeker” en “Je moet gewoon wat vrienden maken!” Bedankt mam.

3. De ‘waar ben ik aan begonnen’-fase

Je dacht weer eens lekker impulsief te zijn, maar nee. Dit is weer een dieptepunt die je aan het lijstje slechte beslissingen kan toevoegen. Want zo voelt het op dat moment: why the hell heb je jezelf nu weer in dit drama gesleurd. Toch probeer je er het beste van te maken, en doet nog enigszins moeite om het jezelf een beetje naar je zin te maken.

4. De depressieve fase deel 1

En dan ben je nu bij het moment aangebroken waarop alle remmen losgaan: kei, en keihard janken. Want wat een rotleven heb jij momenteel. Daar zit je dan, 5000 kilometer van huis en helemaal alleen. Wekenlang heb je kromgelegen om geld te sparen voor deze droomreis, die je uiteindelijk beter een nachtmerriereis kan noemen. Op zo’n moment lijkt dan ook wel echt álles tegen te zitten, en zou je zelfs nog fietsend naar huis willen gaan.

 

5. De relativerende fase

Nadat alle tranen weer weggeveegd zijn, gaat de zon langzamerhand weer schijnen. Je hebt met je familie gesproken, praat met wat locals en drinkt een biertje met je nieuwe vrienden. Dan betrap je jezelf op het feit dat het stiekem toch wel heel erg leuk is.

 

6. De YOLO-fase

Je voelt je net als Simba van de Lion King terwijl hij op die mega-rots staat: jij kan de hele wereld aan! Niks is je te gek, je maakt de wildste dingen mee en hebt het onwijs naar je zin. Met de Skype-gesprekken ben jij zelfs degene die je familie moet opvrolijken, omdat zij je meer missen dan jij hen.

7. De depressieve fase deel 2

Daar gaan we weer, de tissues worden tevoorschijn gehaald. Want ja, er komt ook een moment waarop je weer naar huis moet. En het moment waarop je je realiseert dat je de mensen misschien nooit meer gaat zien. En het eten. En het weer. Alles is er zo perfect, dat zelfs die ene lange weg die je naar je kamer moest lopen aanvoelt als het fijnste stuk dat je ooit gelopen hebt. Het is er geweldig, en jij moet weg. Dit zul je nooit meer vergeten.