Verkeerde studiekeuze(s) gemaakt
'Ik heb als een kip zonder kop alles geprobeerd'
Een studie extra op proef doen komt vaker voor, maar soms begin je - voor je er erg in hebt - aan je vijfde studie. Het is de weg die Merel Lüschen (21) uit Groningen aflegde. "Op een gegeven moment bleef ik maar in bed. Wat moet je nog als je niet weet wat je wilt."
"Dat ik zoveel studies niet heb afgemaakt ligt aan verschillende dingen. Ten eerste zat ik nooit lekker in m'n vel. Ik miste een doel, een passie in m'n leven. Daarnaast ben ik altijd veel verhuisd, al vanaf dat ik jong ben. Ik voelde me nergens echt thuis en kon m'n draai nooit echt vinden. Daarnaast maak ik de fout dingen niet realistisch te zien. Ik leef soms in een soort droomwereld, een sprookje. Door dat laatste begon ik ook aan mijn eerste studie. Ik verhuisde van een dorp naar de stad Groningen en had daar een vriendje die Pharmacie studeerde. In mijn hoofd had ik een soort plaatje dat we een heel mooi, romantisch koppel zouden vormen als we allebei iets met medicijnen deden. Ik koos dus voor Verpleegkunde. Dat bleek behoorlijk tegen te vallen. Ik dacht dat je als verpleegster een sturende rol in het ziekenhuis zou krijgen, maar je begint helemaal onderaan. Vóórdat we begonnen aan het wassen van oude mensen, ben ik gestopt, een half jaar nadat ik begonnen was. Het was niet dat ik mijn studie niet serieus nam: ik volgde trouw bijna alle colleges. Maar het studentenleven vond ik wel al snel veel interessanter. De stad was ineens zo dichtbij, ik ging ook heel vaak op stap."
Andere stad, andere studie
"Toen ik met Verpleegkunde gestopt was, ben ik ook meteen verhuisd naar Rotterdam. Dat leek me wel wat, zo'n grote stad, en ik
had er al vrienden en familie wonen. Eerst werkte ik fulttime in een winkel, daarna besloot ik Communicatie te gaan doen. Waarom die
studie? Het was breed en ik wist nog steeds niet precies wat ik wilde, dus ik dacht dat ik alle kanten nog op kon. Maar ook daar ging het
al gauw mis. Ik vond het zo vaag, ik miste overzicht. Ook hier voelde ik me niet echt thuis. Op een gegeven moment bleef ik maar in bed
liggen, omdat ik het niet meer wist. Daarbuiten feestte en dronk ik vooral."
En weer terug bij af
"Na een half jaar Communicatie ben ik ook daarmee gekapt. Ik verhuisde terug naar Groningen, want ik merkte dat ik die stad miste.
Groningen is heel fijn, klein en overzichtelijk: precies wat ik nodig heb. Ik voel me hier thuis omdat ik weet waar alles is. Na de zomer
begon ik er met een nieuwe studie, althans: ik reisde af naar Zwolle om Journalistiek te gaan doen. Amper een maand heeft het geduurd.
Mijn fantasie over het journalistenleven heeft me opnieuw de das om gedaan. Ik had het romantische beeld dat ik al schrijvend de hele
wereld over zou gaan. Maar toen ik zag hoe het echt was - ik ben volgens mij niet eens aan schrijven toegekomen - heb ik het opgegeven.
Toen ging ik maar fulltime 's nachts in een discotheek werken, dat vond ik tenminste wél leuk. De mensen waren aardig en ik hield van
de manier van leven: 's Nachts actief, overdag pas laat wakker worden en rustig opstaan. Toch heb ik me altijd voorgenomen wel verder
te studeren. Na de zomer begon ik dan ook met mijn derde studie, Voeding en Diëtiek. Ik vond en vind dit erg interessant, ook omdat ik
biologie altijd erg leuk heb gevonden. Maar er bleek ook veel scheikunde aan te pas te komen, wat ik erg lastig vond. Ik kon me daarnaast
slecht concentreren op de hoorcolleges en vond al die projectgroepjes heel irritant. Bovendien had ik in die tijd vriendje waarmee het
niet echt goed ging, dat vrát energie, die ik toen niet meer voor mijn studie kon opbrengen. Ik zag in dat ik geen diëtiste wilde worden.
Ik wil voedingsadvies geven, maar geen mensen op consult in een suf, stoffig kamertje moeten ontvangen. Ik heb het weer verkeerd
ingeschat."
Kunstige toekomst
"Inmiddels denk ik te weten wat ik wél wil. Ik heb besloten het hbo overboord te gooien en aan de open universiteit verder te gaan.
Ik wil dan 32 uur in de week werken en daarnaast Algemene Cultuurwetenschappen studeren. Ik denk dat dáár mijn passie ligt. Ik heb altijd
al iets met kunst willen doen, maar dacht dat ik daarvoor weer naar een andere stad moest verhuizen of eerst een propedeuse moest halen.
Ik heb er, ondanks mijn andere studies, helemaal vertrouwen in dat dit gaat lukken. Laat mij lekker lezen op mijn kamertje zonder
groepjes en colleges. Dan heb ik veel meer rust. Ik ben ook van plan, om voordat ik aan mijn studie begin, geestelijk wat dingen op een
rijtje te zetten. Misschien ga ik ook een tijdje in therapie. Maar zeker is wel dat ik verder wíl studeren. Door al die mislukte studies
ben ik het vertrouwen in mezelf kwijt geraakt, ik heb een heel minderwaardig gevoel gekregen. Maar ik weet dat ik wel slim ben, hoewel ik
altijd onrustig zal blijven. Dat heeft door mijn hele leven een rol gespeeld. Ik verander niet alleen om de paar maanden van studie en
huis, maar ook constant van mening en kledingstijl. Toch zie ik er iets positiefs in. Ik ben blij dat ik nu de tijd neem om wat aan
mezelf te doen en erachter te komen wat ik wil, en niet pas als ik veertig ben."
Nieuw in Nieuws
Reacties
- Studenten.net
- Banen / Stages / Kamers
- Diensten
- Events
Volgens mij een typisch gevalletje van dertigersdilemma
Jaaaa, dit zijn de mensen waar de arbeidsmarkt op zit te wachten!!
Leuk Nowel! :)
op een gegeven moment weet je toch wel wat je wilt? maak een keuze, zou ik zeggen...die eeuwige twijfelaars altijd!
Doe een studiekeuze test: www.icares.com
Kan me wel inleven in het onrustige, ook vaak verhuisd, ook twee studies versleten: de eerste omdat ik 'erin rolde' o.a. doordat mijn ouders ervoor kozen omdat ik zelf met andere dingen bezig was, de tweede omdat ik me erin vergist had. Nu ben ik er eindelijk uit; bezig om mijn P te halen op hbo, gaat zeker lukken, en dan psychologie! Tip: doorzetten.
Ja ken het probleem. ben in 2002 met een studie Franse taal en cultuur begonnen maar veel motivatie heb ik nooit gehad. Ik haat namelijk lezen, schrijven en praten over niks. Over stoppen had ik tot dit jaar niet nagedacht want Frans studeren wilde ik al vanaf 2 Mavo (heb Mavo, Havo en Vwo gedaan) en iets anders kwam niet in me op. Nu ruim 7 jaar later heb ik nog steeds mn BA niet en heb ik het gevoel als een zombie te leven en wil totaal wat anders. Ik ben nu 28 en heb besloten dat ik graag verder wil in de psychologie. Het probleem is echter dat ik Frans eerst moet afmaken ivm studieschuld en dat ik dus pas rond mijn 30e aan mijn tweede studie kan beginnen die in deeltijd 8 jaar duurt (Bsc en Msc). Ik kan dus pas zo op mn 40e als psycholoog aan de slag. Daarvoor wacht mij waarschijnlijk een (voor mij) saaie carriere als leraar of vertaler (horrorscenario maar wel waarschijnlijk). Ahhhh, had ik maar eerdder aan de bel getrokken:(.
Ik ken het probleem. Bij mij is het ongeveer net zo gegaan, veel verhuisd, onrustig leventje gehad en ben inmiddels weer bezig aan een studie, waarvan ik weet dat ik het later niet wil doen. Nu twijfel ik enorm of ik niet gewoon moet gaan doen wat ik altijd al wilde, vertalersopleiding. Ik ken de persoonlijke gevoelens, dat is echt vervelend. Daarnaast heb ik een hoge studieschuld inmiddels waar ik ook niet blij van wordt. Ik begrijp het dus helemaal.
Heel erg begrijpelijk. Ik heb hetzelfde meegemaakt:Eest Rechten,(twee keer), toen Bestuurskunde en nu waarschijnlijk Pedagogiek. Ik zou in februari kunnen instromen, maar dat is al best rap,dus ik denk dat ik tot aan september mijn tijd neem. Wil nu ook weleens graag iets kiezen dat ik écht helemaal leuk vind en af kan maken zonder op mn teentjes te lopen...
Persoonlijk loopbaanadvies
Weinig mensen weten op jonge leeftijd weten wat hun latere beroep zal worden. Ook de vrienden en vriendinnen in jouw omgeving gaan naar alle waarschijnlijkheid niet het beroep uitvoeren wat zij nu voor ogen hebben. De [url=studiekeuze]]http://www.loopbaaninzicht.nl/?id=4[/url] die ze nu hebben gemaakt, kan bijvoorbeeld beïnvloed zijn door het beroep van hun ouders. In de praktijk blijkt een geheel persoonlijke keuze beter te werken.
Een persoonlijk loopbaanadvies geeft een duidelijke richting aan. De loopbaanadviseur vertelt je meer over de dagelijkse invulling van een studie of beroep, en hij gaat ook in op je persoonlijke interesses en vaardigheden. Op die manier kan hij tot een goed advies komen. Wanneer je structurele begeleiding wilt, dan is een complete loopbaanbegeleiding misschien iets voor jou.
5 handige tips
Zit je helemaal vast in je werk of weet je helemaal niet wat je wilt doen na je studie? Een aantal handige tips:
1. Kom tot rust en start opnieuw;
2. Spreek met vrienden en familie over je vaardigheden en karakter. Zij kennen je goed en kunnen je inzichten geven waaraan je zelf nog niet gedacht zou hebben;
3. Oriënteer jezelf op hetgeen je leuk vindt en wat je niet leuk vindt;
4. Overhaast geen beslissing(en). Stel ze daarentegen ook niet uit;
5. Maak een afspraak met een loopbaanadviseur.
Door middel van bovenstaande tips ben je al een heel eind op weg naar de juiste studie of het juiste beroep. Ga de uitdaging aan!
Ik heb goede ervaringen met www.slimmestudiekeuze.nl die je goed kunnen helpen in het maken van de juiste keuzes
Ik ben op de middelbare school al van vwo naar mavo niveau gezakt. Daarna heb ik een mbo opleiding gedaan. Toen ben in het tweede jaar gestopt en gaan werken. Vervolgens heb ik de havo gehaald en ben naar het hbo gegaan. Ik ben toen 3 keer gestopt, een keer al na een maand. Toen was mijn zelfvertrouwen volledig weg en ben ik weer gaan werken. Ik ben er sinds een paar weken achter dat ik ADD heb. Ik weet dat dat klinkt als een excuus maar dat is het dus echt niet. Ik had natuurlijk veel eerder hulp in moeten roepen en heb zeker fouten gemaakt. Dat kan ik niet ontkennen. Maar als ik "chemisch in balans" zou zijn geboren was dit allemaal niet gebeurt. De verhoudingen chemische stoffen in mijn hersenen kloppen gewoon niet, dat komt door mijn genen. Het vreemde is dat ik een IQ heb van rond de 150. Ik begrijp echt alles, maar ben heel chaotisch, besteed geen aandacht aan details (spelling) ben vaak gewoon "even weg" en kan me echt heel slecht concentreren. Ik heb jarenlang van docenten gehoord : "let eens op" en "doe eens je best" en dan zei ik altijd dat ik dat echt deed,dat was ook zo. Voor docenten is het natuurlijk ook vreemd dat je de ene keer een 8 haalt en de andere keer een 3. Of dat je 6 talen spreekt maar niet in staat ben een opdracht zonder spelfouten in te leveren. Ik leer op dit moment technieken om te leren, me iets langer te kunnen concentreren en plannen, voor mij is dat echt heel moeilijk. Ik denkt dat ik met behulp van de juiste medicatie en technieken er nog wel kom.
Sorry voor de lange tekst, ik moest het even kwijt, moraal van het verhaal: soms is er meer aan de hand dan geen motivatie of verkeerde studiekeuze.
aster is een lekkerding
Jammer man
Ik heb altijd het idee gehad dat ik niet slim was vooral als kind op het basisschool. ( dat waren moeilijke tijden voor mij ) ik moest reken doen van groep 5 terwijl ik in groep 8 zat. Ik vind het nooit eerlijk als mijn klasgenootjes goed konden reken en ik niet. Ik merkte ook wel dat ik door kinderen dom gevonden werdt. Maar hoe dan ook ik had het geflikt om naar de mavo te gaan.
twee jaar geleden had ik mijn mavo diploma gehaald. Omdat ik niet zo goed wist wat ik wilde doen heb ik maar havo gedaan. Nu heb ik mijn havo diploma gehaald, maar mijn probleem is dat ik nog steeds niet weet wat ik wil doen. Je hebt ook zoveel keus op het hbo dat ik er gek van wordt( het liefst zou ik iets met gezondheid of misschien een talen studie doen, maar dat gaat niet meer omdat ik er te laat voor ben en niet weet in welke richting.
Inmiddels doe ik vanuit wanhopigheid leraar geschiedenis ( ik heb het puur gekozen,omdat er een lerarentekort is maar ik zie mij eigenlijk niet echt voor een klas staan omdat ik zo stil ben. ( en amber durf dingen te presenteren voor de klas. Eigenlijk heb ik nu veeel spijt dat ik eerst niet mbo heb gedaan en daarna hbo dan had ik ten minste een diploma. Ik luister zelf teveel naar mijn omgeving naar mijzelf luisteren vind ik altijd moeilijk, omdat ik een grote twijfelaar ben. Ik wil mijn ouders niet teleurstellen, maar ik wil ook niet iets gaan studeren dat ik eigenlijk niet wil. Bovendien ben ik iemand die snel genoeg krijgt over een onderwerp, vooral als het mij niet interesseert wil ik snel weg waar dan ook. Als ik in de klas zit zie ik studenten die zo gemotiveerd zijn en ook echt geschiedenis vanuit hun hart echt interessant vinden.
Maar dat gevoel heb ik niet....... op het middelbare vond ik het wel weer leuk, maar nu vind ik het te ver gaan. wat voor advies geven julllie nu aan mij zal ik stoppen en een jaar goed nadenken wa ik wil. ( ik heb het erover met mijn moeder gehad en ze zij dat ik pech had en dat ik maar eeder moest nadenken wat ik wilde doen.
wat voor advies geven julllie
Desie, als jij het gevoel hebt dat deze studie niet bij je past, zou ik er vooral niet mee door gaan. Als ik in je schoenen zou staan (wat ik heb gedaan, alleen heb ik dus fout gekozen) zou ik voor februari stoppen, je richten op wat je nu wel echt graag wilt (eventueel dus op het mbo) en dan na de zomervakantie opnieuw beginnen met een frisse start aan een studie die je leuk vindt! Het is wel je eigen keuze, denk er dus goed over na (en praat er over met je slb-er, het studieloopbaancentrum bij jou op school of anderen..
Ineke maakt hier even reclame voor haar onderneming? Ze zal het nodig hebben, met belachelijke prijzen als 650 euro voor een studiekeuze-advies. En ik wordt echt pissig om sommige reacties van mensen hier... Sommige mensen weten nou eenmaal niet wat ze willen! Loze commentaren zoals die van Sjoerd en Joris spoel ik door de plee! Ik wens Nowelle veel succes met het vinden van een juiste richting...
Zo herkenbaar! Ook ik begon met Verpleging, 2,5 jaar en toen had ik het helemaal gezien, verschrikkelijk vond ik het, al vanaf de eerste dag. Na 1 jaar ging ik op kamers wonen, kamer 1. Na 2 jaar ging ik verhuizen kamer 2. Begonnen met Recht en Arbeid, dat leek me het helemaal! Toch het wonen beviel niet, dus gaan samenwonen met vriendje (in Duitsland nota bene). Omdat ik de studie mocht versnellen heb ik het afgemaakt, anders was ik er vast ook mee gestopt. In de tussentijd weer verhuist en nog voor diplomeren wéér. Nu woon ik op kamers in dat laatste huis en na 8 maanden heb ik alweer verhuisplannen. Begonnen met voeding en dietetiek om te merken, geloof niet dat dit het is voor mij... En dan ben je net pas begonnen.
Sommiggen zeggen wel op een gegeven moment weet je toch wat je wilt, kun je toch kiezen? Nou nee, ik weet het gewoon niet, alles lijkt me wel leuk totdat ik ermee begin. Blijkbaar gaat het in mijn hoofd anders dan bij jullie. Ik weet ook dat ik niet eeuwig zo door kan gaan maar iets doen wat ik niet leuk vind is toch ook geen optie? Nu denk ik dat ik MWD wil gaan studeren, veel afwisseling en uitdaging, zou ik daar wel op mijn plek zitten? Ik hoop het zo, wil niets liever dan een studie doen die ik echt leuk vind en mijn diploma halen!
Wat is het soms toch moeilijk. Hopelijk gaat een studiekeuzeadviseur me verder helpen, ik kom hier zelf niet uit....
Reageren