Willemiens Interrail avontuur

Redacteur Willemien gaat voor het eerst in haar leven Interrailen. Haar reis gaat door Duitsland, Tsjechië, Slowakije en Hongarije en tussendoor doet ze daarvan verslag op Studenten.net. Willemien houdt niet erg van plannen, reserveren & vooruitdenken, dus dat belooft wat.

Lees hier haar reisverslag!

==================================================

Zaterdagochtend 29 juli, 06.30 uur. We nemen de eerste trein vanuit Groningen, rechtstreeks naar Berlijn. In Hengelo stappen we op de Internationale trein, die overvol is. En ja, als je dan niet gereserveerd hebt baal je, want dan word je dus continue van je plaats geschopt door mensen die wél zo slim waren om te reserveren. Verder prima reis! In Berlijn stappen we over op de trein naar Praag, die heerlijk rustig is. Tijd om lekker een paar uur te slapen.

Het Art Prison hostelSlapen in de gevangenis
Rond 6 uur s middags komen we aan in Praag en dan wordt het lastig. Tsjechen spreken geen woord Engels, ondanks de vele toeristen die in de stad zijn. Ook komen we erachter dat ze hier geen euro hebben. Na ongeveer 10 keer iemand te hebben gevraagd en 2 keer te zijn getild bij het kopen van een flesje water, weten we welke metro we moeten nemen naar het hostel dat we -uiteraard- niet geboekt hebben. Wederom blijkt reserveren soms handig te zijn, want dit hostel zit vol, en de 4 hostels daarna ook. Uiteindelijk vinden we, in het centrum, een erg leuk hostel in een voormalig gevangenis. Sommige elementen in het gebouw zijn authentiek: de bedden en de deuren zijn nooit vervangen en dat zorgt ervoor dat je je bijna een echt boefje gaat voelen...

Op de fiets door Praag
Als je hoge verwachtingen hebt van een stad, valt het vaak tegen. Zo ook Praag. De binnenstad lijkt wel gemáákt voor toeristen, en die waren dan ook in grote getalen aanwezig. Om dit te ontwijken hebben wij fietsen gehuurd waarmee we lekker de buitenwijken in zijn gegaan. Vanaf de heuvels aan de rand van de stad heb je een mooi uitzicht over de stad en de rivier. Praag heeft mooie parken, je moet ze alleen even weten te vinden.

Na 2 dagen hadden we genoeg gezien van Praag en dan blijkt hoe handig Interrailen is: je pakt je spullen en je bent weg!

Bratislava: hier wil ik wonen!
Vanuit Praag ben je in een paar uurtjes in Bratislava. Wij namen de lokale trein, en we hadden een ruime coupe die we deelden met wat Tsjechen of Slowaken. Het leuke van reizen per trein is dat je onderweg een hoop ziet van het landschap en van de dorpjes die voorbij komen. Wederom een relaxte reis gehad, waarna we op zoek gingen naar een hostel. Die was snel gevonden. Zoals het echte backpackers betaamt, sliepen we in een dormitory voor 10 personen. Er kotsen daar regelmatig mensen uit het raam, zagen we aan de niet-verteerde etensresten in de vensterbank. Na installatie zijn we maar een Slowaaks hapje gaan eten in de stad. Oja, en na 4 uur in de trein is het ook tijd voor een biertje...

We hadden het al snel door: Bratislava is leuk en totaal ondergewaardeerd. De stad is klein maar gezellig, er zijn leuke, hippe clubs en kroegen, mooie gebouwen en de mensen zijn vriendelijk (voor zover je ze kunt verstaan, want net als Tsjechen spreken ze geen woord Engels). En: het is goedkoop! Soms schaam je je gewoon als je de rekening krijgt. Vanuit de 100 meter hoge toren aan de Donau heb je een geweldig uitzicht over de binnenstad, de bossen en de overblijfselen van de Sovet-tijd: de typerende flats aan de rand van de stad geven je dat specifieke oost-Europa gevoel. Je houdt je hart vast als je over een krakkemikkige houten brug de Donau oversteekt, maar ook dát hoort bij oost-Europa.

Hostel HillBoedapest: indrukwekkende gebouwen
Na 2 fijne dagen Bratislava springen we in de lokale trein naar Boedapest. Bij aankomst ontdekken we al gauw dat er veel toeristen zijn vanwege de GrandPrix. Op het station worden we meteen benaderd door mensen die ons hun appartement aanbieden. Daar hebben we weinig trek in, en we kiezen voor een megagroot hostel nabij het centrum, genaamd Hostel Hill. Dit is een typisch gebouw uit de Sovjet-tijd.

Het parlementsgebouwBoedapest voelt aan als een grote stad. Er is veel verkeer, het is een beetje vies en er zijn véél mensen. De binnenstad heeft mooie statige gebouwen, veel winkels en leuke kroegen en terrasjes. Wij vonden met name het parlementsgebouw erg mooi!

Tip: pak voor de grap eens de metro, de roltrappen gaan hartstikke snel en gaan zowat recht naar beneden! Het is nog net geen lift.

StefanusbeeldHongaarse Financiele Tegenvallers
In Hongarije maken we kennis met wéér een nieuwe valuta: de Hongaarse Forint, afgekort FT. Door ons werd deze munt steevast Financiele Tegenvallers genoemd, ondanks het feit dat Boedapest redelijk goedkoop te noemen is. Zeker als je de toeristische plekken mijdt, kun je best met die Forinten gooien, niks aan de hand.

Nog een tip: gooi af en toe eens een handvol waardeloze muntjes naar een bedelaar; zij zijn er blij mee.

HeldenpleinBiertjes voor 80 eurocent
Ook in deze stad is het huren van fietsen een aanrader. Lekker crossen over de stoep, want aan fietspaden doen ze hier niet. Tussendoor hebben we genoten van een capoeira voorstelling op het Heldenplein, we hebben een wandeling gemaakt door het stadspark (dat duidelijk niet onderhouden wordt) en uiteraard lekker gegeten voor weinig geld. Een groot glas 'pivo'kost je maar 80 eurocent!

Zweetvoeten in een 6persoons coupé
En dan de terugreis...22 uur in de trein, van Boedapest naar Groningen. De reis begint goed als we een 6persoons coupé voor onszelf hebben. Dit keer hebben we namelijk -echt waar!- gereserveerd! In Wenen komen echter een man en vrouw bij ons zitten, die door ons al snel Zweetsok & Rochel worden genoemd. De lucht die zij verspreiden is niet te harden, en het is duidelijk dat ze niet van plan zijn rekening met ons te houden. En dus verkassen we naar de 2de klas. Reserveren doen we dus ook niet meer.

Ook mooi: de Martinitoren in Groningen!Vies maar voldaan
In Munchen stappen we over op de supersnelle ICE. Wat een relaxte trein! Eindelijk kunnen we wat slaap inhalen, al zijn we Zweetsok & Rochel nog niet vergeten...

Na 22 uur komen we ranzig, hongerig en moe aan in Groningen. Maar lekker is het wel. Ik voel me een échte backpacker en ik wist niet dat je in een week tijd zoveel kon zien en doen. Dit is voor herhaling vatbaar!