Blog | FOMO (Fear Of Missing Out)

Een kleine test:

1) Je staat in de rij te wachten in de supermarkt. Er zijn drie wachtenden voor je. Wat doe je?
a. Je maakt een praatje met de meneer achter je
b. Je neuriet 'op een onbewoond eiland'
c. Je pakt je telefoon en checkt Facebook

2) Je zit in de trein. Wat doe je?
a. Je lees een gratis krantje dat op de stoel naast je ligt
b. Je staart uit het raam en vraagt je af of er al lammetjes zijn. Oeh kijk, een roofvogel!
c. Je pakt je telefoon en checkt Facebook

3) Je staat op een verjaardagsfeestje in een groepje mensen dat je niet zo goed kent. Het gesprek gaat over obligaties en interesseert je, eerlijk gezegd, niet bijzonder. Wat doe je?
a. Je probeert oogcontact te maken met de aantrekkelijke jongen achter je gesprekspartner
b. Je gooit er een "interessant, maar gaat u verder" in, en geniet van de verbijsterde gezichten
c. Je pakt je telefoon uit je zak en checkt met een half oog Facebook.

Meer dan één keer c geantwoord? Geen nood, je bent niet de enige. Met meer dan een miljard (een miljard!) gebruikers is Facebook het grootste sociale netwerk ter wereld. Van deze gebruikers zitten er meer dan 600 miljoen dagelijks op Facebook. Zelfs de Dalai Lama zit op Facebook (zijn kat overigens ook), we zijn dus in goed gezelschap. Maar waar Facebook voor sommigen slechts een leuk tijdverdrijf is, beginnen steeds meer mensen de druk om te participeren in sociale media als een last te ervaren.

Het begrip FOMO (Fear Of Missing Out) is al enkele tientallen jaren oud, maar is de afgelopen jaren actueler dan ooit. FOMO beschrijft het gevoel dat de rest van de wereld een leuker, spannender en hipper leven leidt dan jij. "Bedankt voor de toffe verrassingsverjaardagsparty, was top!" schrijft een vage kennis van je op Facebook. Waarom was ik niet uitgenodigd, vraag jij je af. Ik ken hem misschien dan wel niet zo goed, en ik wilde ook helemaal niet naar dat feestje, maar een uitnodiging was toch leuk geweest. "Pietje gaat naar het alleen-voor-hippe-mensen-festival". Shit, ik hou eigenlijk helemaal niet van hippe mensen, denk jij, maar als ik er niet heen ga vinden alle hippe mensen mij ook niet meer hip!

Nooit zie je op Facebook: 'deze week alweer voor de vijfde avond op een rij op de bank, want niemand heeft me uitgenodigd om iets leuks te gaan doen!'. Ook een post als deze zie je maar zelden voorbij komen: 'wat heb ik toch een verschrikkelijk saaie baan, zou wel willen overstappen naar iets anders, maar eigenlijk wil niemand me hebben'. Facebook is alleen bedoeld voor goede berichten. Niet voor niets bestaat er wel een like-button, maar geen dislike-button. Voor sippe mensen is op Facebook geen plaats. En dat is jammer, want niemand is altijd vrolijk. Sterker nog, veel van de mensen die op Facebook zo hip lijken, blijken in het echte leven te leiden aan FOMO. Het bezoeken van een feestje lijkt niets meer waard, als men niet op Facebook kan zien dat je naar dat feestje bent geweest. Een paar fijne foto's maken de status-update compleet.

Ik ben natuurlijk niet de eerste die dit fenomeen signaleerde, de New Yorkse ondernemer en blogger Anil Dash schreef er in juli 2012 een weblog over. Als tegenhanger van FOMO lanceerde hij het begrip JOMO, the Joy Of Missing Out. Hierbij is het juist de kunst om te beseffen dat sociale media geen afspiegeling zijn van het ware leven. Ieder Facebookprofiel is, als je er over nadenkt, eigenlijk een mini-commercial voor de gebruiker erachter. Kijk mij eens een super-fantastisch-hip-en-actief leven leiden!

Het is toch vreemd dat wij als kritische consumenten, die wel het verschil zien tussen een plofkip en een blije bio-kip, niet door de vernislaag van Facebook heen kunnen prikken? Waarom laten zoveel mensen hun leven beheersen door sociale media? Als je regelmatig met je laptop in bed in slaap valt, zou dat een teken kunnen zijn dat het misschien tijd is voor verandering. Laat Facebook een dagje met rust. Bel je vrienden een keertje (zomaar, zonder reden!) op. Gewoon om te vragen hoe het met ze gaat. Hoe vaak doe je dat eigenlijk? Laat je telefoon in je tas, als je op een feestje bent. Leg hem alsjeblieft niet op tafel tijdens het eten. Het eten wordt er niet lekkerder op als je het fotografeert en op Facebook zet. Facebook kan wachten, echt.

Blogger Hanna Bijl (24) studeert Geschiedenis en woont in Amsterdam. Na afgelopen zomer in Zuid-Amerika rondgezworven te hebben, volgt ze nu twee masters aan de UvA, wat eigenlijk best veel tijd kost. In haar kostbare vrije tijd kijkt ze graag naar de BBC en Tell Sell. Daarnaast woont ze in een studentenhuis met tien mannen, twee vrouwen en één Ecuadoriaanse kat. Elke twee weken blogt ze over haar (studenten)leven op Studenten.net en (vaker) op thebluetypewriter.wordpress.com.