Op kamers vs. thuis blijven wonen

Je studententijd is de tijd van je leven. Voor de een betekent dat op kamers wonen elke dag feesten en opblijven tot laat in de nacht met huisgenoten. Voor de ander betekent dit thuis wonen bij paps en mams, feesten in het weekend en doordeweeks gewoon werken. Studenten.net sprak met Lotte (18) die tijdens haar studie op kamers gaat wonen en Iris (19) die tijdens haar studie thuis blijft wonen.

Lotte (18): 'Eindelijk een plekje voor mezelf'

"Voor mijn studie moet ik verhuizen. Zo simpel is het. Ik woon nu nog in een boerendorpje waar het grootste plezier te beleven valt tijdens ons jaarlijkse dorpsfeest. Ik kan dus niet wachten om naar Groningen te verhuizen. Ik ga daar de studie Communicatie & Media volgen.

Het leven in de grote stad lijkt me een verademing vergeleken met het dorp waar ik nu woon. Ik kan niet wachten tot ik er gesetteld ben. Eindelijk een plekje voor mezelf, waar niemand me kent. Die anonimiteit vind ik wel fijn, hoewel ik natuurlijk ook zo veel mogelijk vrienden wil maken. Ik denk dat ik me aanmeld bij een studentenvereniging. Op die manier leer ik meteen veel leuke mensen kennen. De broer van een vriendin zit ook bij een vereniging en hij vertelt altijd zulke leuke verhalen. Hij omschrijft het verenigingsleven altijd als een grote familie. De leden van een vereniging zijn erg close en doen ook veel samen. Ik ben niet bang voor de ontgroening, dat hoort er gewoon bij.

Mijn kamer, vlak buiten het centrum, had ik vrij snel gevonden. Ik was met een vriendin naar Groningen gegaan en heb daar op de Hanze Hogeschool en een paar supermarkten gekeken op het prikbord wat er aangeboden werd. Daar zat deze kamer ook bij. Ik ben op gesprek gegaan bij mijn huisgenoten, en die zagen het gelukkig ook wel zitten met mij. Ze gaan niet dezelfde studie volgen als ik, maar ze vinden de diversiteit aan studenten erg fijn, zeiden ze. Ik ga met drie jongens en twee meiden samenwonen. Het leken me erg aardige mensen, dus dat gaat vast helemaal goedkomen. Ik heb twee oudere broers, dus ik ben wel wat gewend. De keuken en de badkamer delen we en er is een gezamenlijke woonkamer. Het enige waar ik aan zal moeten wennen is het uitvoeren van huishoudelijke taken. Thuis hoef ik niks te doen, dus dat is echt het enige nadeel. Maar mijn moeder zegt dat ik van stofzuigen en afwassen volwassen wordt. Ik heb mijn twijfels.

Ik ben nu nog bezig met spulletjes aanschaffen voor mijn kamer. Ik ben van plan een muur rood, knalrood, te verven. Dat mocht ik thuis nooit, maar nu kan ik doen en laten wat ik wil. Ik heb er echt zin in. Ik ben klaar voor deze nieuwe fase in mijn leven. Ik ga met volle teugen van het studentenleven genieten. En goede resultaten halen op school natuurlijk, anders gaat mijn moeder zeuren. Dat gaat helaas wel door, of ik nu thuis woon of niet.."

Iris (19): 'Als ik thuis blijf, krijg ik geen heimwee'

"Ik ben altijd al gehecht geweest aan mijn thuis, mijn eigen kamer, mijn eigen omgeving. Studeren in een nieuwe stad was dan ook een hele stap voor mij. Het liefst was ik in mijn eigen stad blijven studeren, maar daar zit de studie die ik ga volgen, Journalistiek, helaas niet gevestigd. Ik heb een blauwe maandag overwogen of ik in Zwolle wilde wonen, maar daar was ik al snel over uit: nee. Ik vind een dagje weg heel leuk, maar als ik ergens moet blijven slapen, krijg ik al heimwee. Ik lig het liefst in mijn eigen bed, in mijn vertrouwde omgeving. Dat klinkt kinderachtig en wereldvreemd, maar zo voel ik het nu eenmaal. En gelukkig is Nederland klein, dus ik kom overal wel met de trein.

Ik twijfel of ik bij een studentenvereniging zal gaan. Aan de ene kant is het makkelijk om zo contacten te leggen met leeftijdsgenoten, maar aan de andere kant kan ik dat denk ik zelf ook wel. En ik ga er toch niet wonen dus veel tijd zal ik ook niet aan een vereniging kunnen besteden. Bovendien heb ik thuis genoeg vriendinnen. Die gaan wel door heel Nederland wonen. Maar gelukkig niet allemaal. Een paar goede vriendinnen van me gaan in een stad vlakbij de onze studeren en maken ook elke dag een treinreis.

Dat ga ik ook doen. Elke dag heen en weer in de trein. Mijn jonge zusje, die over twee jaar gaat studeren, vindt het verloren tijd. Elke dag drie kwartier heen en drie kwartier terug. "Dan moet je zo vroeg opstaan", zei ze. Tja, ideaal is het inderdaad niet, maar ik ben van plan die tijd nuttig te besteden. Hoofdstukken doornemen voor school, een tentamen nog even goed voorbereiden, aantekeningen of opdrachten uitwerken.

Ik moet alleen nog even bedenken hoe ik het qua bijbaantje ga doen. Misschien een weekendbaantje, of in de horeca. Dan hoef ik tenminste niet bang te zijn dat ik eerder weg moet van school of te laat kom op mijn werk. Veel kantoorbaantjes beginnen al om vier of vijf uur. Dat red ik niet. Ik werk nu nog in een supermarkt. Maar daar kan ik niet blijven.
Mijn vader vindt het wel fijn dat ik thuis blijf wonen. Dan kan hij 'een oogje in het zeil houden', zegt hij. Ik ga nu ook al elk weekend op stap, dus daar komt niet veel verandering in. Misschien dat ik wel eens in Zwolle blijf voor een feestje van school, maar haal ik het liefst wel de laatste trein naar huis. Of we feesten de hele nacht door en ik neem 's ochtends de eerste trein naar huis. Dan heb ik ook geen last van heimwee.

Ik denk dat thuis wonen voordeliger is voor mijn studieresultaten. Op kamers is er altijd wel iemand om je af te leiden, een taak uit te voeren of een feestje om naartoe te gaan. Thuis heb ik meer rust. En die zal ik hard nodig hebben, want ik ben van plan me volledig op mijn studie te storten."