Vandaag kook ik!

Het is zover, na 27 jaar wordt mijn ouderlijk huis verkocht. Mijn ouders wonen er sinds dat ze zo oud waren als ik nu ben, ze hebben daar kantoor aan huis gehad, mijn zusje en ik zijn er alle twee geboren, het heeft een aardbeving overleefd, is ontsnapt aan een grote brand en zo kan ik nog wel even doorgaan met een waslijst aan mooie en grappige feitjes. Naast een hele berg herinneringen en fantastische momenten heeft dit huis nog een betekenis voor mij, ik heb er leren koken.

Ik kom uit een familie die op zijn zachts gezegd Bourgondisch genoemd kan worden. Met een banketbakker als opa, twee chefs als oom en voor de rest een stel kook- en eetfanaten pur sang, is dat ook helemaal niet zo vreemd eigenlijk. Logisch ook dat ik van kinds af aan bij het koken werd betrokken. Kleine klusjes zoals schillen, water opzetten, kneden en wassen had ik al snel onder de knie. Het koken begon echter stukken leuker te worden toen ik mijn banketbak-opa mocht assisteren met het maken van knapkoek, krakelingen en speculaas. Maar mijn echte voorliefde voor koken werd aangewakkerd toen ik op mijn zevende verjaardag het boekje 'Vandaag Kook Ik' cadeau kreeg.

'Vandaag Kook Ik' is een klein kookboekje dat je als kind in geleidelijke stappen leert koken. Je begint met pasta en aardappelen koken, vervolgens leer je sauzen en soepen te maken om te eindigen met het bereiden van je eigen drie gangen menu. Kortom ik was niet meer uit de keuken weg te slaan! Ik maakte mijn eigen dressings, kreeg lol aan het maken van kaassoesjes en gevulde eieren en draaide mijn hand niet meer om voor een appeltaart. Eerlijkheid gebied te zeggen dat ik ongetwijfeld mijn familieleden getergd moet hebben met mijn eerste probeersels. Want het kostte natuurlijk wat misbaksels, oefening en verspilde ingrediënten voor ik dit alles onder de knie had, om maar te zwijgen over de staat waarin de keuken verkeerde toen ik voor het eerst een staafmixer gebruikte.

Nu, vijf jaar verder op kamers, merk ik dat ik stiekem heel veel recepten en gewoontes heb meegenomen vanuit mijn ouderlijk huis naar Nijmegen. Een daarvan is de 'chorizo-omelet'. Een eenvoudige Spaanse tortilla. Je begint met het bakken van een diepvrieszak aardappelblokjes, voegt wanneer deze goed zijn een gesneden rode paprika, prei en chorizo toe. Als dit alles gaar en knapperig is voeg je zes gemixte eieren met een scheutje melk, zout, peper en Provençaalse kruiden toe, kwartiertje op laag vuur met flink wat geraspte kaas 'on top' en je zult versteld staan!

Coke ze!