Veel variatie bij halve finale Studenten Cabaret

Overwegend bloesjes en lange haren vulden de zaal de zaal bij de eerste halve finale van het Studenten Cabaret Festival. Dit eentonige publiek kreeg drie heel verschillende cabaretiers voorgeschoteld.

Alexander Ploeg
Deze 22-jarige jongen uit Amsterdam sluit wat betreft uiterlijk en belevingswereld duidelijk het meest aan op het publiek. Alexander weet de zaal in te palmen door anekdotes tijdens zijn colleges Filosofie te vertellen en herkenbare situaties tijdens het uitgaansleven in Groningen te beschrijven. Zijn sterke punt hierbij is zijn kwetsbaarheid. Soms is hij zeer persoonlijk, bijvoorbeeld wanneer hij vertelt hoe hij door zowel zijn vriendin als kat als cabaretmaatje verlaten werd. Maar zijn kwetsbaarheid is naar onze mening ook een zwakte. Alex lijkt af en toe nog onzeker: hij heeft moeite hier en daar een goed bruggetje te slaan, waardoor zijn verhaal niet een verhaal vormt en zijn vele 'euh's halen de vaart eruit.

Ruud Aarden
Deze Zuid-Limburgse jongeman begint met te vertellen hoe hij leeft met enkel een paar armzalige voorwerpen in zijn studentenkamer. Een ogenschijnlijk goede start, maar toch mist hij duidelijk de klik met het publiek. Misschien komt dit door Ruuds sterke Limburgse tongval, maar waarschijnlijk eerder doordat Ruud te absurde situaties beschrijft en te vaak van de hak op de tak springt om voor een groot publiek toegankelijk te zijn. De zaal reageert dan ook lauw wanneer Ruud een paar minuten door associeert op de betekenis van woorden. Het gelach neemt af en de blik die mensen in de zaal met elkaar wisselen duidt zelfs op onbegrip.

Ryan G. Panday
Ryan is misschien wel de verrassing van de avond en wat ons betreft dan ook niet onterecht de winnaar van de Persoonlijkheidsprijs. Drie keer Ryan, een mix van drie culturen, begint gewaagd, wanneer hij zegt dat hij het over God wil hebben. Des te groter is de opluchting en des te harder de lach als blijkt dat Ryan voornamelijk zijn Indiaase familie en kennisen inzet om de lach los te maken. Het publiek wacht stil af als Ryan als typetje Omar een ballad inzet, maar klapt en joelt wanneer het geen serieus nummer blijkt, maar een Indiase meezinger van een niet al te goede, goedkope artiest. Verder erg knap van Ryan dat hij een duidelijk samenhangend verhaal brengt. We kunnen ons goed voorstellen dat niet alleen studenten, maar ook een breder en ouder publiek van deze vrolijke cabaretier gecharmeerd is.