Embryoselectie: wie mag leven en wie niet?

Wat zal het leven toch prachtig zijn als er geen oorlogen meer zijn, iedereen perfect en gelijk is. Toch? Althans dit denken veel mensen.

Het schijnt dat de wetenschap nu zelfs met het leven van de mens kan spelen. Dat ze al kunnen zien wie later ziek wordt of wie iets gaat mankeren.

Maar ze kunnen ook zelfs het DNA veranderen om zo het perfecte kind te krijgen. Ik vraag me toch af of je hiermee ook daadwerkelijk alle negatieven weg haalt bij het kind. Wie zegt dat er dan geen nieuwe aandoeningen ontstaan. Zal het kind het uiteindelijk kunnen accepteren dat hun ouders ervoor gekozen hebben om het kind te veranderen? Dit zijn toch allemaal aspecten die terug zullen komen bij de embryoselectie. Waar zal uiteindelijk de streep liggen tot hoe ver men de selectie mag laten plaatsvinden. En wie zal beslissen tot hoever deze streep zal gaan? Dit zijn vragen die momenteel nog lastig te beantwoorden zijn.

Je hoort zo vaak dat men graag een jongetje of een meisje zou willen hebben bij de geboorte. Wat zal de wetenschap dan weerhouden om dit te kunnen veranderen. Of dat het kind blauwe ogen heeft en blond haar of dat het kind juist grote oren en kleine voeten heeft. Dit kan dan ook eindeloos doorgaan, maar wanneer weet je of een kind niet meer gepest zal worden met het uiterlijk dat jij als ouder heb gecreëerd.

Ik praat uit eigen ervaring van hoe het is om gepest te worden en te worden vernederd waar andere mensen bij staan. Het is dan ook begrijpelijk dat ouders dit het liefst willen voorkomen, maar waarom wil je dit voorkomen? Is dit omdat je niet wil zien dat je kind gepest wordt of is het dat vaderlief het graag ziet dat zijn zoon het goed doet bij de dames en ook moeiteloos zijn school haalt?
Ik kan je wel vertellen zodra de selectie om deze redenen zal plaatsvinden, zal het kind niet meer zelf in staat zijn om voor zichzelf te kunnen opkomen. Doordat ik zelf gepest ben, ben ik sterker geworden en kan ik nu ook veel beter voor mezelf zorgen.

Oké, dit is begrijpelijk! Maar wat te doen met de mensen die gelovig zijn. Ze zullen dan zeggen: 'Ik mag niet tarten aan de schepping van God'. Veel gelovigen doen ook niet aan dé pil of condooms. Hoe zullen zij tegenover embryoselectie staan? Zullen de gelovigen het uiteindelijk kunnen accepteren dat niet alleen God de mens het leven geeft maar ook de wetenschap?

Wat zegt uiteindelijk mijn hoofd en wat zegt mijn hart? Mijn hoofd zegt ja, maar mijn hart zegt nee. Ja, omdat voor mij een leven, overheerst door ziekte, verlamming en ellende geen leven is. Bespaar al deze ellende door het niet een kans te geven te laten ontstaan. Dus door de embryo weg te laten halen. Waarom dan nee? Nee, omdat voor mij het leven heilig is. Je kunt en mag niet over het levensgeluk van anderen oordelen.

Embryoselectie kun je eigenlijk ook weer zien als een discussie wat komt en gaat. Kijk bijvoorbeeld naar de discussie over abortus. Toen der tijd was precies zo'n zelfde discussie. Tegenwoordig lijkt het gewoon normaal te zijn om een kind weg te halen als het men even niet uitkomt!

Aan de ene kant lijkt het mij erg interessant om zo een unieke zoon of dochter te kunnen creëren. Het is dan niet meer een creatie van een geliefd stel, maar wordt dan meer een creatie van wetenschappers. Ik vraag me toch nog één ding af: zal ik net zoveel van mijn kind kunnen houden terwijl ik als ouderzijnde weet dat ik het niet helemaal zelf heb gecreëerd?

AlainColumn
Deze column is geschreven door Student of the Year finalist Alain Nillesen uit Rotterdam. De stelling: 'Embryoselectie: 'wie mag leven en wie niet?' is bedacht door de winnaar van vorig jaar, Tezontl Rosario.
Vind jij dat Alain Student of the Year 2008 moet worden? Ga dan naar studentoftheyear.nl en stem op Alain!