Hospiteerborrel

Hospiteren is erger dan jezelf hoereren. Het is erger dan een sollicitatiegesprek. Het is erger dan met een lelijke vrouw bij het altaar staan. Hospiteren is de hel.

Voor diegene die nog nooit gehospiteerd heeft; het is het Idols van de studentenwereld. Je gaat in je beste kleding naar een studentenhuis om in een zo kort mogelijke tijd een zo goed mogelijke indruk achter te laten. Om daarna, met heel veel geluk, een kamer van 2 vierkante meter te krijgen die door de rest als gemeenschappelijke ruimte wordt gebruikt.
Bij een goede hospitering tref je je toekomstige huisgenoten aan, gezeten achter een oude keukentafel. De huisoudste, meestal een eeuwige student van in de dertig met meer studieschuld dan de Nederlandse staat en meer bierbuik dan Clown Bassie, opent de hospitering door imposant met de huisschoen op tafel te slaan.

Daarna heb je 10 minuten de tijd om antwoord te geven op de volgende vragen:

• Wat zijn je hobby's en zo nee, waarom niet?
• Ben je bereid om een Gooische 'r' aan te leren, polo's te gaan dragen en je minder te wassen dan een Ghanees in de woestijn?
• Wat zou je met 100.000 ping-pong ballen doen?
• Heb je een magnetron, oven, frituurpan, playstation, dvd, Iphone, desktop, laptop, flatscreen en/of beertender? En zo ja, wil je die dan voortaan in de gezamelijke woonkamer zetten.
• Ben je iemand die het vervelend vind wanneer er 's nachts op zijn kussen gekotst wordt?
• Drink je bier en waarom niet?
• Heb je een goede band met je ouders? Ja? Dan moet je weer thuis gaan wonen.
• Ben je iemand die er bezwaar tegen heeft als we het bad schoonmaken met jouw tandenborstel?
• Ken je het begrip 'rimmen'? En zo nee, ben je bereid je eens goed te laten rimmen?
• Heb je een vriend of vriendin? En zo ja, wil je die dan voortaan in de gezamelijke woonkamer zetten.

Je kan antwoorden wat je wilt. Maar het antwoord is nooit goed. De mensen aan tafel zullen alleen bedenkelijker gaan kijken en 'tut, tut, tut' of 'zooo' zeggen.
Na 10 minuten ben je door je shirt heen gezweten en slaat de huisoudste op tafel. Hiermee is het officiële deel geeindigd. Nu moet je nog laten zien hoeveel flesjes bier je kan atten in 93 seconden.
Hierna krijg je een korte tour door het huis en laten ze je een kast zien waarin je met veel pijn en moeite een bed in kan krijgen. Diagonaal. Op zijn zij.

Wanneer je indruk goed is én je ouders daarna ook nog bereid zijn om de vereniging een flinke donatie te doen is de kans groot dat je een nieuw plekje hebt. En dat jij het jaar daarop mag beslissen wie er in je huis komt. Maar dan leef je wel al een jaar in de hel.