Nico's Wereld: Carrièrestress

Ik weet niet precies wanneer de carrièrestress bij mij begon, maar het zal ergens in mijn tweede jaar zijn geweest. Toen werden de keuzemogelijkheden wat groter; ik kon kiezen uit een snuffelstage, een doorloopstage, een meewerkstage, een ophaalstage, een wegbrengstage, een pre-afstudeerstage en een tussenstage. In de praktijk kwam het echter allemaal op koffie halen neer.

Vlak voor mijn afstuderen werd het er niet beter op. Ik denk dat ik ongeveer een jaar voor afstuderen in de stress schoot. Zat er wel iemand op mij te wachten? Had ik wel de juiste ervaring? En waar moest ik me op richten? Keuzes genoeg, maar wat is de juiste?

Je hebt vier jaar gestudeerd, vier jaar gebikkeld en geleerd en dan moet je opeens de arbeidsmarkt op. Een arbeidsmarkt die ten eerste niet zo heel erg op je zit te wachten en ten tweede meer aan het ontslaan is dan aan het aannemen.

En dan heb ik het nog niet eens over de keuzes tussen traineeships, junior-functies, snuffelbanen, roulatie-plekken, leer-werk-plekken en doorstart banen. In de praktijk kwam het echter allemaal op naar de baas luisteren neer.

Op dit moment is het niet veel beter. Hoewel de oudere medewerkers er bij bosjes worden uitgegooid staan de poorten (nog) steeds wijd open voor de nieuwe pas afgestudeerden. Op carrière beurzen en starters events wordt elke student gelokt om te komen kijken bij een groot bedrijf. Want starters zijn nog lekker goedkoop. En je kunt ze er na een jaartje gewoon weer uitgooien.

En dan ga je weer verder kijken, naar een omscholing, een korte UWV uitkering, een bijstand, een lange UWV uitkering, een werkleertraject of gewoon bedelen. Maar als student heb je nu ook nog de keuze om nog even lekker door te studeren. Doe nog een master, kopstudie, doorstartstudie of topstudie en voor je het weet ga je aan de slag als de economische crisis weer voorbij is.