Nico's Wereld: Ambtenaar

Ik ben ambtenaar geworden. Zonder dat ik het zelf doorhad ben ik afgegleden naar het niveau van ouwe koffie en geitenwollensokken. Jarenlang heb ik gedacht dat de grapjes rond ambtenaren niet klopten, maar ze berusten op waarheid. ('Hoeveel ambtenaren heb je nodig om een gloeilamp te vervangen? 40. Eentje om de gloeilamp los te draaien en 39 om de bijbehorende formulieren in te vullen!')

Ambtenaren doen iets om hun geld mee te verdienen, maar ik heb nog niet kunnen vaststellen wat. De meeste tijd wordt besteed aan het herhalen van een idee. Een idee dat snel uitvoerbaar is, maar waar eerst in subgroepjes over vergaderd moet worden. Om daarna op een agenda te komen en daarna nog een keer 'gevoeld' moet worden bij de achterban om uiteindelijk als punt 6 van de agenda geschrapt te worden. Ideeën van ambtenaren zijn een beetje als vergeten huisdieren van kinderen. Ze sterven een langzame, pijnlijke dood.

Ambtenaren hebben één pak. Daar zijn ze heel zuinig op en die doen ze dan ook alleen bij speciale gelegenheden aan. De rest van de tijd lopen ze in kleren die toevallig uit de kast vielen. In het donker. Robijn doet de was nooit bij een ambtenaar, want alle kleren hebben een vale en grijze tint. Ambtenaren hebben een out-of-bed-kapsel avant la lettre. Je kan 's morgens zien of ze meer op hun linker of hun rechterzij hebben geslapen.

Geld verdienen is niet het doel van de ambtenaar. Mensen helpen ook niet. Wat het dan wel is heb ik nog niet geheel duidelijk, maar het heeft iets te maken met weinig dingen zo uitgebreid mogelijk op papier te zetten om er daarna over te gaan ouwehoeren tot Pasen op Pinksteren valt.

Overleg voor ambtenaren is wat ademen voor ons normale mensen is. Het liefst met zoveel mogelijk agendapunten. Hoe langer de agenda, hoe geiler de ambtenaren. De W.V.T.T.K. (wat verder ter tafel komt) is het naspel van de ambtenaar.
Klantencontact is storend voor een ambtenaar. Als een schuw dier wordt hij gestoord in zijn werkzaamheden.

Een ambtenaar is nooit iets kwijt, hij heeft het hoogstens goed gearchiveerd. Er zijn verhalen bekend van reddingsmissies omdat een ambtenaar zich zo diep in zijn archief had ingegraven dat hij al drie weken zoek was.

Een ambtenaar gelooft in leven na de dood. Het liefste wil hij terugkeren als agendapunt. Een agendapunt dat wekelijks terugkomt. Een eeuwig leven.

Toen ik onlangs in de spiegel keek en zag dat ik een spijkerbroek aanhad, een kreukelig bloesje en mijn haar in de war zat en rook dat ik naar koffie en lui zweet stonk heb ik mijn ontslag ingediend.Ik heb mijn actie als punt 18 op de agenda staan en ga binnenkort in mijn subgroepje vergaderen hoe ik dit het beste kan aanpakken. Dit advies neem ik mee naar het MT en daarna zal ik direct een beleidsnotitie van maken. Daarna ben ik 8 weken op vakantie en cursus, maar daarna doe ik het echt! Zeker weten!