Ook sprookjes kosten veel energie

Algemeen bekend dat feeën een druk bestaan hebben. Mensen tot leven wekken, liefdes laten opbloeien, pompoenen in koetsen veranderen, je kunt het zo gek niet bedenken. Ook hedendaagse feeën staan niet stil. De Deense Fagget Fairys hebben de afgelopen drie dagen maximaal tien uur geslapen en zijn al bellend met mij onderweg naar de bus voor hun volgende afspraak.

Tijdens het telefonische interview moet Carla bekenden kussen, met wederhelft Elena overleggen en rennen om op tijd te komen. Het is wat om een Flikkerfee te zijn. Hun naam valt in ieder geval al op. Muziek van de Fagget Fairys is een geile vorm van electropop, waar namaaklesbiennes als Katy Perry nog een puntje aan kunnen zuigen. Elena (MC Ena) en haar tien jaar oudere geliefde Carla (DJ Sensimilla) zijn inmiddels drie jaar een stel. Hoe liefde ook geld kan opleveren…

Fijn dat we even kunnen bellen. Vertel eens iets over jezelf en over de Fagget Fairys.
"Waar wil je dat ik begin? Acht jaar geleden begon ik met dj'en. Dat werd snel zo'n goede business dat ik er van kon leven. Ik was al vijf jaar heel gelukkig met mijn werk toen ik Elena ontmoette. Ze zag me daar toen ik speelde en ze kwam elk weekend twee keer. Dus op een gegeven moment dacht ik, volgens mij vindt dat meisje mij leuk, haha. We gingen koffie drinken en binnen twee weken wisten we dat we verliefd waren. Ik had toen een relatie, maar die heb ik beëindigd. Na twee maanden kwam ze bij me wonen omdat ze of uit huis moest, of stoppen met mij zien."

Haar ouders zijn moslim, toch?
"Ja, precies. Niet heel streng, maar het zit toch echt in hun cultuur dat homoseksualiteit een raar iets is. Ze hebben ons wel geaccepteerd hoor, en we zien ze ook gewoon nog."

Hoe zijn de Fagget Fairys onstaan?
"Ik kwam erachter dat Elena elk liedje op de radio kende en een mooie stem had. En ze was, hoe zeg je dat… (Elena op de achtergrond: brave), ja, een dapper meisje. Ik vroeg haar of ze wilde freestylen op mijn muziek. En dat gebeurde voor het eerst in Bosnië. Het publiek werd helemaal gek. We waren echt samen in dat gebeuren, niet dat zij bij mij stond, maar met mij."

En het album?
"Na dat optreden gingen we voor de grap naar de studio. Een vriend had nog een beat liggen. Dat werd Uzmi. Meteen een groot succes. Twee weken later brachten we Samo ti. In Denemarken heb je Palms Up, een muziekblog. Een van de journalisten schreef over ons en toen is het echt begonnen. We kregen onze eerste druk op vinyl. Onze release in New York ging ook heel spontaan. We woonden toen met een producer, wat we niet wisten. We hebben hem en zijn vrouw uitgenodigd om naar ons te luisteren. Hij was superenthousiast en vroeg ons om een plaat op te nemen, omdat hij heel veel ideeën had met ons. Dat deden we en daar kwam Feed the Horse uit. Alle synthesizers zijn door hem bespeeld. Hij heeft een prachtige, hele nieuwe visie op beats. We hebben heel veel aan hem."

Jullie naam valt in ieder geval nogal op. Ben je niet bang dat mensen jullie provocerend vinden?
"Tsjah, wij bedoelen het alleen maar op een grappige manier. Net als Feed the Horse. Maar in Amerika vinden ze het zeker provocerend. Soms mogen we niet spelen vanwege onze naam. Maar nee, daardoor voel ik me niet aangevallen. Het zegt veel over die mensen. Ik wil simpelweg meer gelijkheid en acceptatie van seksuele oriëntatie. Als mensen negatief zijn, moeten ze dat zelf weten, maar ik hoop dat we een lans kunnen breken."

Zien jullie jezelf dan als een rolmodel voor lesbiennes?
"Ja. We zijn sterke onafhankelijke vrouwen en we doen gave dingen in deze business. We zijn een beetje apart, anders dan andere gay-muziek. 80% van de lesbiennes blijft hangen in de jaren tachtig. Ze zijn niet geïnteresseerd in nieuwe muziek. Maar gelukkig is er in Kopenhagen een nieuwe golf van lesbische meisjes die wel nieuwe muziek willen horen."

Hoe kan het dat Scandinavië zoveel goede bands, met name in de elektrowereld, aflevert?
"Haha, ik weet het niet. Misschien omdat we zoveel dagen thuis zitten, haha. Er is een hele goede sfeer. Iedereen werkt samen, spoort elkaar aan om dat te doen wat je wilt. De undergroundscene is vergeleken met de grootte van de steden heel goed. Heel veel DJ's en producers. De DJ's zijn van een heel hoog niveau, de standaard is al erg goed."

Wat heeft een muzikant nodig om goed of succesvol te zijn?
"Voor mij en Ena is het vooral de smaak. We houden allebei van dezelfde geluiden. Gecombineerd met onze eigen energie en het feit dat we vooral echt onszelf zijn en houden van wat we doen. Natuurlijk maken we ook goed gebruik van de online media, haha, dat helpt ook wel."

Wat zou jouw indianennaam zijn?
"Moonwarrior. Ik word erg geraakt door de maan. En ik zie mijzelf als een warrior. Ik ben erg nieuwsgierig en ga voor wat ik wil."

Na de belofte elkaar te zien op Melt, rennen Carla en Ena weer door in hun drukke leven. Het nieuwe album is nu uit. De feetjes spelen voornamelijk in eigen land, maar check myspace.com/faggetfairys voor hun toerschema.