Report | Pinkpop 2012

Pinkpop 2012 is alweer een tijdje voorbij, maar het suist nog flink na in mijn hoofd. De optredens waren geweldig, het weer was top, de sfeer was fantastisch: ik mis het tot in mijn kleine teen! Maar zoals na elk festival, feest of andere memorabele gebeurtenis is het tijd om de balans op te maken. Wat waren de highlights, en wat was minder?

De muziek
Laat ik hier eerst maar mee beginnen, aangezien dit toch het belangrijkste deel is van elk festival. Negentig procent van de acts die ik heb gezien waren hartstikke goed. Ik ben geen muziekrecensent, dus verwacht geen diepgaande analyses van me. Ik beoordeel de optredens puur op mijn eigen beleving.

Mijn jeugdhelden Linkin Park waren - om even met de woorden van Britt Dekker te spreken - fucking vet. Racoon speelde een geweldige sessie, Keane was een feest der herkenning, ik heb bij Babylon Circus uitzinnig staan dansen en springen en het optreden van Seasick Steve was zowel hilarisch als ontroerend. Ook The Asteroid Galaxy Tour (je weet wel, van de Heineken-reclame) was geweldig. De zangeres stond er prachtig bij in een knalroze panty en gouden luier: dan kan het niet meer misgaan!

En dan was daar Bruce Springsteen: wat is die man fenomenaal goed! Hij was charmant, sympathiek, hij had er overduidelijk plezier in en hij had een geweldige interactie met het publiek. Hij haalde een jongentje op het podium om de show van hem over te nemen, hij danste met een vrouw en hij ging crowdsurfen, hoewel niet helemaal vrijwillig. Eenmaal terug op het podium zei hij dan ook: "Man, it's dangerous out there!" De echte tegenvaller was Anouk. Ze zat er chagrijnig bij en dacht zelfs dat het leuk was om in haar neus te peuteren op het podium. Ze straalde niks uit, hoewel haar stem natuurlijk wel ijzersterk was. Maar als je hart er niet in is, maakt dat allemaal niks uit. Jammer, Anouk. Hopelijk heb je er andere jaren meer zin in.

Hygiëne
Als meisje maak ik me hier altijd erg veel zorgen om: de Dixies. Komt de walm je van 100 meter al tegemoet? En hoe zou het geregeld zijn met de douches? Als voorzorgsmaatregel had ik een flink pak reinigingsdoekjes meegenomen, maar die bleken lang niet zo noodzakelijk als ik had gedacht. Elke avond, en zelfs enkele ochtenden, heb ik gedoucht. En het maakte daarbij niks uit wat ik daarvoor moest doen. Zelfs midden in de nacht joggen naar de camping om voor sluitingstijd nog te kunnen douchen was ons niet te gek.

Ook de Dixies vielen me niks niet tegen. De eerste dag schuifelden we voorzichtig naar een van de grote, oranje gevaartes af, bang voor wat we erbinnen zouden aantreffen. We verwachtten het ergste: bergen stront, een verschrikkelijke walm, ondergezeken vloeren, dat werk. Maar wat we erbinnen aantroffen hadden we nooit durven dromen. Het was schoon, je kon je eigen zooi doorspoelen en er was een wastafeltje inclusief kraan en spiegeltje. Wauw! Natuurlijk halen deze douches en wc's het niet bij je eigen vertrouwde badkamer, maar het kwam dicht in de buurt. Dichter dan ik had durven hopen.

Het publiek
Waar Lowlands lekker alternatief is, is Pinkpop toch een stuk commerciëler. En dat merkte je ook aan het publiek. Slechts een enkeling waagde zich in een gekke outfit, ik heb een paar roze konijnen en beertjes gezien, maar het merendeel hield zich in. Shorts, hemdjes, rokjes en vooral veel slippers en All Stars. Dat was het eigenlijk wel een beetje. Voor langere kleding was het natuurlijk ook veel te warm. De enkeling die toch een lange broek of blouse met lange mouwen had aangetrokken, moet ongetwijfeld flink hebben gebaald. Want wat was het mooi weer, en wat was het een ideale gelegenheid om je kort en schaars te kleden. Dat brengt mij op het volgende punt.

Het weer
"Wauw, wat een mooi weer, wat treffen we het!" klonk het nog op de eerste dag, maar dat was maandag veranderd in: "Wat is het verschrikkelijk heet, waar is schaduw? Waarom hebben ze hier nergens schaduw? Hoe laat gaat die zon onder?" Ik moet toegeven: het was fantastisch festivalweer. Absoluut, zonder twijfel. Geen drup regen, voluit zonnestralen, perfect. Máár, en het is een grote maar, de organisatie van Pinkpop heeft hier niet goed op ingespeeld. Er waren slechts een paar stands waar je gratis water kon krijgen, maar daar stond uiteraard een rij van een uur voor. Nergens werd het op het terrein uitgedeeld in flesjes, nergens werd rondgegaan met bekertjes, er werd zelfs niet met een enorme slang water over ons heen gesproeid. Jammer, want wat gebeurde er: mensen zochten de meest gekke plekjes op om te schuilen tegen de zon. Ik heb mensen gezien onder een camper, onder de ijzeren trappen van de 'Kalm-aan-laan', zelfs in de struiken lagen mensen voor pampus. Wonder boven wonder is niemand van onze groep verbrand (op een enkeling met een 'heet' gezicht na dan). We smeerden ons royaal in met zonnebrandcrème, droegen Pinkpop-hoedjes en hadden dunne sjaals mee die we om onze schouders sloegen. Maandag was de heftigste dag, met 61.000 bezoekers die allemaal een plekje in de schaduw wilden of tenminste een slok drinken wilden hebben, maar we hebben het zonder kleerscheuren overleefd. Want man o man, wat was het toch heerlijk weer!

De organisatie
Camping-nazi's, zo noemden we de Pinkpop-crew op dag één. Ze waren streng, vielen ons constant lastig en wisten eigenlijk vrij weinig over wat er gaande was. Bij het opzetten van onze tent kwamen verschillende crewleden langs om ons erop te wijzen dat we niet zoveel ruimte in mochten nemen. En toen we navroegen waar de douches zich bevonden - misschien wel de belangrijkste informatie op een festival- kregen we een snauw van een meisje die van voren niet wist dat ze van achteren leefde. Charmant.

En de beveiliging was superstreng. Mijn tas heeft zich nog nooit zo vaak hoeven openen voor anderen. En af en toe kwam dat erg slecht uit (bij het nachtelijk joggen naar de douches bijvoorbeeld). Maar het gaf ook wel weer een gevoel van veiligheid. Omdat er zo streng gecontroleerd werd bij de camping, maakte ik me, misschien onterecht, geen zorgen over de spullen in mijn tent. Daar werd immers op gelet, heus.

Alleen de omgang met de temperaturen he, dat is echt een misser. Ik blijf er echter niet te lang op door hameren, want daar was de rest van het weekend gewoon veel te mooi voor. Zoals ik al zei was het top, zowel qua sfeer, weer, gezelschap en muziek. Ik zeg: volgend jaar weer!