Expeditie Reykjavik(!)

Soms heb je van die dagen, dat het allemaal helemaal super is. Zo zag mijn Reykjavik to Rotterdam festival eruit. IJslandse bands die waren overgevlogen naar ons kikkerlandje, om zich daar drie dagen lang volkomen uit te leven. En ondergetekende plus gezelschap die zich daar heerlijk door liet meeslepen. Over kotsen in de wc, brabbeltaal, strippen en punk op zijn puurst.

RassDag 1. Brennivin en supermuziek

Het eerste vreemde was wel dat we de nacht hebben gespendeerd bij iemand die we totaal niet kenden. Namelijk bij de vriend, die er niet was, van een vriend, die we niet kenden, van een excollega, die ik al vijf maanden niet had gezien. Volgt u me nog? En dan ook nog met de auto opgehaald vanuit het centrum EN zijn slaapspullen, bank en fiets geleend. Heerlijk, netwerken.
Het idee was om naar Waterfront gaan, Apparat Organ Quartet (AOQ) met als opwarmertje Rass. Zo geschiedde. Het bier en de wodka vloeide rijkelijk tijdens het niet bijster interessante Rass. Een schreeuwerige punkband met zelf gefabriceerde anarchistenstropdassen, wat stiekem natuurlijk wel weer hip was. Het publiek schreeuwde, om oordoppen wel te verstaan.

Reykjavik!De hemel ging open
En toen. Wat er toen gebeurde, is niet te beschrijven. AOQ kwam het podium op, de eerste tonen weerklonken en mijn metgezel en ik grijnsden breed naar elkaar. Dit werd leuk. En inderdaad. Fantastische Kraftwerk tonen, kekke stropdassen en een gemeleerd gezelschap aan bandleden. Een psychotische drummer die daarvoor bij Rass de bekkens van zijn drumstel had afgeslagen. Twee jonge jongetjes met kennis van muziek. Twee oudere heren, waarvan een bizarre tonen voortbracht met zijn stembanden en de ander gewoon ontzettend cool was. Mede dankzij de gratis verstrekte Brennivin (een soort IJslandse ouzo) konden we ongelofelijk uit onze dakjes gaan. Een zeldzaam briljant concert.

Het toilet
De avond eindigde met mijn excollega die we drie kwartier hebben gezocht, totdat ik op het heldere idee kwam dat ze wellicht in de wc te vinden was. En inderdaad. Zeer letterlijk IN de wc. Met haar hoofd dus. Of ik haar even kon ondersteunen naar de deur, zodat ze "in ieder geval een beetje recht liep". Schitterend. We hebben heerlijk geslapen onder het dekbed in het bed van de vriend, die er niet was, van een vriend, die we niet kenden, van een excollega, die ik al vijf maanden niet had gezien...

Reykjavik!Dag 2. Heima en pure punk

De film "Heima" (thuis) van Sigur Ros werd vertoond in Lantaren, het filmhuis van Rotterdam. Een prachtige film over de benefiettour van Sigur Ross langs alle rare, kleine dorpjes die IJsland rijk is.
Daarna opnieuw naar Waterfront, om Reykjavik! en Mammut te zien. Maar hoe? De avond ervoor waren we op de fiets gegaan en ik had geen idee waar we heen moesten. We spraken de eerste de beste chauffeur aan en in puur Rotterdams bood hij ons een lift aan, want hij kwam er toch zo goed als langs. Hoezo zijn Rotterdammers niet aardig?

AOQWaterfront part two
Reykjavik! bleek een punkband te zijn. Voor een intiem publiek, kortom twintig mensen waarvan zes van de band die daarna zou spelen, gaven ze een show van jewelste ten beste. We konden eigenlijk niets verstaan van wat ze tussen de nummers door schreeuwden, aangezien wij de enige twee Nederlanders waren en het in het IJslands geschiedde. Voor ons niet meer dan wat gebrabbel. Wat wel duidelijk was, was de striptease van de vadsige bassist. Het zag er niet uit, maar dat maakte het des te geweldiger. Geil hoor, zo'n rood ballenknijpertje. De muziek, zo anders dan de avond ervoor, was super. Simpelweg omdat ze echt deden alsof ze voor een miljoenenpubliek stonden en zich volkomen gaven.

MúmHeima
En toen was het half elf. De CD gekocht, laten signeren, met de band gepraat , weer een Brennivin achterover getikt en hup naar de trein. Bus gemist, trein vertraging, laatste trein naar Groningen gemist. Van het kastje naar de muur gestuurd, maar dankzij allerlei behulpzame conducteurs uiteindelijk toch een taxirit van Amersfoort naar Groningen op kosten van de NS versierd. Tot voor mijn deur ook nog. Hoezo biedt de NS geen service? Ik kroop mijn eigen welbekende bedje in, om moe edoch voldaan in slaap te vallen. Ik ga volgend jaar weer!