Review: 2666 van Roberto Bolano

2666 wordt door de huidige literaire wereld binnengehaald als dé vernieuwing van de roman. De roman, het genre dat volgens veel mensen al op sterven na dood was, waar geen ontwikkeling meer in te vinden was en die eigenlijk met een nekschot om het leven gebracht zou moeten worden.

2666 zijn eigenlijk vijf romans in één. Het bestaat uit meer dan 1000 pagina's, waarin we worden meegenomen van literatuurcritici in Duitsland tot moorden in Mexico.
In het eerste deel gaan vier critici op zoek naar een verloren schrijver waarbij ze meer over elkaar ontdekken dan over de schrijver. In Mexico maken ze kennis met Amalfitano, schrijver, overheidsfunctionaris en alleskenner. De tweede roman gaat over de achtergrond van Amalfitano, zijn leven en zijn gezin. Zijn dochter speelt een grote rol in de derde roman, waarin ze samen met verslaggever Fate betrokken raakt bij de moorden. De moorden worden in de vierde roman pagina's lang als een soort politierapport opgesomd, samen met de jarenlange ontwikkeling van de mensen en het leven in Santa Theresa. Wanneer je je als lezer hier doorheen hebt geslagen kom je in de laatste roman eindelijk meer te weten over de verloren schrijver waar de critici naar op zoek waren.

Stijl
De romans haken subtiel in op elkaar, maar ze kunnen ook prima los van elkaar gelezen worden. Slechts de plaats Santa Theresa, terugkerende motieven, denkpatronen en natuurlijk de moorden maken de vijf boeken tot één geheel.
2666 combineert door de vijf boeken verschillende stijlen tot een geheel. Van biografie tot misdaadroman, van existentialistisch egodocument tot tijdloze opsomming. Elke lezer zal er iets in kunnen vinden.

Vijf boeken in één
Roberto Bolano heeft voor zijn dood aangegeven de boeken los van elkaar uit te willen geven, vanwege financiële voordelen en het feit dat de boeken sterker tot uiting komen als ze los van elkaar staan. De uitgever heeft er echter voor gekozen om ze samen te voegen tot één geheel. Het voordeel is dat je hierdoor als lezer een massief overzicht krijgt en van alles meer te weten komt. Het nadeel is dat je de verschillende delen gaat vergelijken en daardoor wellicht niet elk deel tot zijn recht komt. Zo is het deel van Amalfitano het kortst van de vijf en bijkans ook de 'kleinste'. Stijltechnisch gezien is het echter een van de meest uitzonderlijke. Lees je daar dan snel doorheen omdat je de rest wilt weten of blijf je stilstaan om te genieten? Aan de lezer de keuze.

2666 is een opgaaf om doorheen te komen. Het is totaal niet wat je verwacht en brengt je soms veel, en soms heel weinig. Het is een boek om in stukken tot je te nemen. Een boek waar een literatuurklasje helemaal op los kan gaan, maar waar een normale lezer meer dan zijn handen vol aan heeft. Goed en slecht in één. Verbazend en teleurstellend tegelijkertijd. Opbeurend en afbrekend. Mooi en lelijk. En daarin eigenlijk nét het leven zelf.

Win!
Durf jij het aan om dit literaire hoogstandje te lezen?? Wij geven twee exemplaren weg!