Wijn, wijn en nog eens wijn....

'Met wijn zit het zo. Eigenlijk moet je het gewoon lekker opdrinken. Helaas is niet alle wijn drinkaar, laat staan lekker drinkbaar. Dus zijn er mensen aangesteld die al die wijnen voorproeven, want taakstraf is reuze in de mode'.

Jarenlang heb ik de Superwijngids van Nicolaas Klei links laten liggen. Die is voor 'wijnkenners', dacht ik. En waarom acht euro betalen voor een fles wijn als die van twee euro ook prima te drinken is. In het begin van mijn studententijd had ik bovendien toch geen smaak, getuige de bocht die mijn vriendinnetjes en ik jarenlang naar binnen werkten; goedkope witte Lambrusco, Canei, Kaap Pracht-rosé van de Aldi of, nog erger, de literpakken wijn. En we dachten toen nog dat J.P. Chenet tot de betere wijnen behoorde...
Enfin. Zolang het goedkoop was én te drinken, waren wij blij.

Nu, jaren verder, is die smaak wel verbeterd. En moet het vooral gewoon niet te duur én lekker zijn. Zo zijn de huiswijnen van de AH en de Super de Boer (en dan spreek ik over de rosé's), die ik altijd drink, erg lekker. Toen de Superwijngids op mijn bureau belandde ben ik dan ook eerst maar eens gaan kijken of ik inderdaad nu wél smaak heb. Dat bleek zo te zijn.

In extreme noodsituaties drinkbaar
De Superwijngids is opgedeeld per supermarkt. Ook natuurwinkels en, sinds dit jaar, de slijters Gall & Gall, Mitra en Dirck III ontbreken niet. Bij elke winkel worden de wijnen in opvolgend wit - rosé - rood beschreven. Soms uitgebreid, soms kort en doorgaans aangeduid met een icoontje (het onbreken van een icoontje betekent 'in extreme noodsituaties drinkbaar').
Zo is er een icoontje wat staat voor 'niet voor menselijke consumptie geschikt' en geven het aantal 'wijnglazen'-icoontjes aan hoe drinkbaar de wijn is. Is de wijn (of de prijs/kwaliteit-verhouding) écht heel goed, dan krijgt het icoon 'omfietswijn' toegekend. De (rosé) huiswijnen van de AH zijn bijvoorbeeld het omfietsen waard: 'simpele rosé zonder gelul op z'n best'.

'Bouquet van zweetsokken'
Nu zijn de wijnen niet (alleen) beschreven met vage termen als 'ruikt naar een boeket van lentebloesem', 'intense afdronk' of 'lijkt op de geur van grond'. De beschrijvingen zijn erg creatief en soms bijzonder lachwekkend. Een paar voorbeelden.

De Chateau la Gordonne (rosé, AH) heeft 'net niet dat beetje extra voor een (niet voor menselijke consumptie geschikt)-icoontje, maar met zo'n bouquet van zweetsokken en verlopen kattenvoer toch niet direct een aanrader. Goedkope-limonade-zoetig'. Of de Rosé D'Anjou van de Aldi: 'Lekker scherp van zwavel, compromisloos lafzoet. Helemaal wat je verwacht bij rosé d'anjou. Uit het riool getapt door een zeker Louis Gevin'. De Le Petits Sommeliers van Super de Boer 'riekt boos, smaakt iets vriendelijker', de Diego van Dirck III is 'uit muffe kartonnen dozen gewrongen' en de Culter Crest van de Mitra heeft een smaak van 'harde oude dropjes'.

Onder De Drie Euro-wijn
Achteraan elk hoofdstuk staat drie top vijfen vermeld met daarin de beste wijnen per soort van de desbetreffende winkel. Zo kun je, zelfs zonder enig verstand van wijn, het beste in huis halen (wanneer je bijvoorbeeld bezoek krijgt).
Achterin staat verschillende lijstjes: 'De Beste Wijnen' van de hele gids. Of, wanneer je weinig geld te besteden hebt 'Onder de Euroriks'- of 'Onder de Drie Euro'- wijnen. Zo hoeven zelfs arme studenten geen bocht meer te drinken. Had ik deze gids maar eerder gelezen.

Superwijngids 2009
Nicolaas Klei
Prijs: € 15,-
ISBN: 9789057593871
Uitgeverij Podium