Recensie: 'Doodstil' van Bies van Ede

Doodstil wordt omschreven als een 'besmettelijke polderthriller' en 'een combinatie van Dashiel Hammett en Stephen King'. Op de flap wordt zelfs gesproken over 'net zo bizar, snel en vervreemden als een film van Quentin Tarantino'.
Grootspraak? Helaas wel.

Doodstil vertelt het verhaal van rechercheur Vincent Koning , een uitgebluste, zuipende agent. Toevallig krijgt hij te maken met illegale vleeshandel en al snel raakt hij betrokken bij dode koeien, experimentele vaccins en vampieren. En vooral dat laatste maakte de boel nogal ongeloofwaardig.
Dat het een thriller is en daardoor op een aantal punten behoorlijk voorspelbaar qua manier van vertellen is nog niet eens zo heel storend. Het nadeel van Doodstil is dat het boek gewoon niet spannend wordt. Er zitten bijna geen schrikmomenten in en wanneer ze voorbij komen zie je ze al pagina's van tevoren aankomen.
Daarnaast kent hoofdpersoon Vincent Koning nét te weinig charme waardoor je je als lezer minder betrokken voelt en weer minder kan inleven in het boek.
Tijdens het lezen vraag je je soms af of het allemaal serieus bedoeld is of een parodie. Maar voor dat laatste heeft het weer te weinig humor of typische 'Tarantino-momentjes'. Dus Bies van Ede zal het allemaal wel zo bedoeld hebben. En dat is jammer.

Doodstil is echter nog steeds een voldoende: snel geschreven, actueel en met de bijbehorende (zwarte) humor. Het leest als een trein, is goed geschreven, humoristisch en kent voldoende goede invalshoeken, maar is in de uitwerking misschien meer een 16+ kinderboek dan een bloedstollende thriller.

Doodstil
Bies van Ede
TM Trademark
295 pagina's
ISBN 978 90 499 0067 0
€ 17,95