Stage in het buitenland: De eerste Surinaamse indrukken

Op zaterdagochtend vertrok ik naar Suriname, waar ik 5 maanden stage zal gaan lopen bij het Ministerie van Justitie en Politie in Paramaribo. Iedereen heeft mij gewaarschuwd voor het befaamde 'Schipholmoment', maar ik dacht dat het allemaal wel mee zou vallen. Tot het bordje 'Schiphol 20 km' viel het inderdaad allemaal wel mee. Maar vanaf toen begonnen de tranen. Dus ik ben toch ook maar een mens, en dan vooral een vrouw.

Zaterdagmiddag 14:30 (lokale tijd) kwamen we aan in Paramaribo. Na de koffers opgehaald te hebben werden we belaagd door allerlei mannen die onze koffer wilden tillen, maar daar wel meteen hun handje voor op hielden. Heel standaard; moe van de reis, te traag reagerend, was het kwaad al geschied. Na een uur rijden kwamen wij aan bij ons huis voor de komende 5 maanden waar ik woon met 8 andere meiden.

Inmiddels ben ik een paar dagen verder en vermaak ik mij tot nu toe erg goed hier in dit 'warme Nederland'. Rare gewaarwording wel, je vliegt zo ver en alles ziet er zo anders uit maar toch spreekt iedereen hier Nederlands. We zijn naar de markt geweest om inkopen te doen en hier waren we echt de enige blanken. We werden veel nageroepen, wat natuurlijk wel goed is voor je ego. In Nederland word je echt niet voor prinses uitgemaakt. Sneeuwwitje was ook wel leuk, maar iets minder omdat je dan inderdaad beseft hoe wit je nog bent. We hebben hier ook onze eigen personal driver: Arnand. Heel on-Surinaams is hij altijd op tijd. We kunnen hem dag en nacht bellen en hij brengt ons overal heen in de stad voor 12,00SRD(= ongeveer 3 euro). Gedeeld door 9 is dat natuurlijk een lachertje. Over mijn stage kan ik niet teveel prijsgeven in verband met een geheimhoudingsplicht. We zijn leuk ontvangen door hele hartelijke mensen die zich afvroegen of we al ontdooid waren aangezien het zooo koud is in Holland. Ik ben drie dagen in de week vrij, dus ben van plan veel tripjes te gaan maken en veel van Suriname te gaan zien.

Ik kan mij goed voorstellen dat mensen verslaafd raken aan dit land. De sfeer en de cultuur is heerlijk en het past echt bij mij. De mensen zijn heel relaxed, wat bijvoorbeeld blijkt uit het feit dat wij in de bus zaten om 14:45 en we aan iemand vroegen hoelaat de bus zou vertrekken. De vrouw antwoordde, heel relaxed, 15:30. Aangezien het snikheet was in de bus, waren wij niet van plan om daar drie kwartier 'relaxed' in te gaan zitten. Dat is toch wel even wat anders dan de bussen in Groningen die om de 10 minuten gaan en je dan soms zelfs al baalt als je hem net mist. Over de temperatuur hoef ik het niet eens meer te hebben denk ik: 29˚C. Af en toe zijn er wel wat veel insecten en is het een beetje te warm, vooral 's nachts. Maar gelukkig bestaan er ventilators en een klamboe! De eerste nachten waren nog een beetje wennen, maar ik word er steeds relaxter onder, no spang…